Shloka 20
अध्र॒वा सर्वमत्येंषु श्रीरुपालक्ष्यते भृशम् भवतो व्यसन दृष्टवा शक्रविस्पर्थधिनो भूशम्,“तुम तो अपनी साम्राज्य-लक्ष्मीके द्वारा इन्द्रकी समानता करनेवाले थे। आज तुमपर भी यह संकट आया हुआ देखकर निश्चय हो गया कि किसी भी मनुष्यकी सम्पत्ति सदा स्थिर नहीं देखी जा सकती”
adhruvā sarvamartyeṣu śrīr upalakṣyate bhṛśam | bhavato vyasanaṃ dṛṣṭvā śakra-vispartha-dhīno bhūśam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— മർത്ത്യരിൽ ശ്രീ (സമ്പത്ത്) അത്യന്തം അസ്ഥിരമാണെന്ന് വ്യക്തമായി കാണപ്പെടുന്നു. രാജലക്ഷ്മിയാൽ ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ട നിനക്കു തന്നെ ഈ ദുരന്തം സംഭവിച്ചതുകണ്ട്, മനുഷ്യസമ്പത്ത് ഒരിക്കലും ശാശ്വതമായി സുരക്ഷിതമെന്നു കരുതാനാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി.
संजय उवाच
Educational Q&A
Worldly prosperity (śrī) is inherently impermanent; even those who seem Indra-like in power can fall into calamity, so one should not treat wealth and status as permanently secure.
Sañjaya addresses a king (the ‘lord of the earth’), pointing out that the king—once comparable to Indra due to his imperial fortune—has now met adversity, proving that human wealth does not remain stable.