Shloka 34
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
प्रविश्य नगरं वीरो रथघोषेण नादयन्,नगरमें प्रविष्ट होकर वीर श्रीकृष्ण अपने रथके गम्भीर घोषसे सम्पूर्ण दिशाओंको प्रतिध्वनित करने लगे। धृतराष्ट्रको उनके आगमनकी सूचना दी गयी और वे अपने उत्तम रथसे उतरकर मनमें दीनता न लाते हुए धृतराष्ट्रके महलमें गये
vaiśampāyana uvāca | praviśya nagaraṃ vīro rathaghoṣeṇa nādayan | dhṛtarāṣṭraṃ tasya āgamanasya sūcitaṃ babhūva | sa ca uttamāt rathāt avatīrya manasi dīnatāṃ na nidhāya dhṛtarāṣṭrasya prāsādaṃ jagāma |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച വീരൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ രഥത്തിന്റെ ഗംഭീരഘോഷത്തോടെ ദിക്കുകളെല്ലാം മുഴക്കിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രനോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ് അറിയിച്ചു; പിന്നെ അദ്ദേഹം ഉത്തമരഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, മനസ്സിൽ ദൈന്യം വരുത്താതെ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പോയി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in the aftermath of catastrophic war, one should act with steadiness and self-respect: Kṛṣṇa does not succumb to dīnatā (dejection) but proceeds with composure to engage the grieving king, suggesting ethical firmness and purposeful action in crisis.
Kṛṣṇa enters the city, his chariot’s deep sound echoing in all directions. Dhṛtarāṣṭra is informed of Kṛṣṇa’s arrival, and Kṛṣṇa dismounts and goes to the king’s palace, maintaining inner resolve rather than showing discouragement.