Shloka 186
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
कलशं जलपूर्ण वै गृहीत्वा जनमेजय । जनमेजय! फिर उन्होंने समुद्रमें विधिपूर्वक स्नान करके पवित्र हो जपनेयोग्य मन्त्रका जप किया। जप आदि नित्यकर्म पूर्ण करके श्रीमान् देवल जलसे भरा हुआ कलश लेकर अपने आश्रमपर आये
kalaśaṃ jalapūrṇaṃ vai gṛhītvā janamejaya | janamejaya! tataḥ sa samudre vidhivat snātvā pavitraḥ japayogya-mantrasya japaṃ cakāra | japa-ādi nityakarmāṇi sampūrya śrīmān devalaḥ jalapūrṇaṃ kalaśaṃ gṛhītvā svāśramaṃ pratyāgāt ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ജനമേജയ, ജലപൂർണ്ണമായ കലശം എടുത്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി, വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായി. തുടർന്ന് ജപയോഗ്യമായ മന്ത്രം ജപിച്ചു. ജപം മുതലായ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ശ്രീമാൻ ദേവലൻ ജലപൂർണ്ണ കലശവുമായി തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage underscores dharma through disciplined daily practice: ritual bathing, purification, mantra-japa, and completion of nitya-karmas. Ethical emphasis lies in steadiness, self-regulation, and reverence for prescribed duties rather than impulsive action.
Within Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, the sage Devala performs a sea-bath according to rite, recites a mantra as japa, completes his daily religious duties, and then returns to his hermitage carrying a water-filled pitcher.