Shloka 41
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
इत्युक्ता सापचत् तानि ब्राह्मणप्रियकाम्यया । अधिभश्रित्य समिद्धे5ग्नौी बदराणि यशस्विनी,“तब महादेवजीने कहा--'सुव्रते! इन बेरोंको पका दो।” उनके इस प्रकार आदेश देनेपर यशस्विनी अरुन्धतीने ब्राह्मणका प्रिय करनेकी इच्छासे उन बेरोंको प्रज्वलित अग्निपर रखकर पकाना आरम्भ किया
ity uktā sā apacat tāni brāhmaṇa-priya-kāmyayā | adhibhṛśritya samiddhe 'gnau badarāṇi yaśasvinī ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ഇങ്ങനെ കല്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ യശസ്വിനിയായ അവൾ ബ്രാഹ്മണനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, നന്നായി ജ്വലിച്ച അഗ്നിയിൽ ആ ബദരഫലങ്ങൾ വെച്ച് പാകം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic hospitality: sincere service performed with the intention of honoring and pleasing a worthy guest (here, a brāhmaṇa) is presented as a moral act rooted in respect and selfless duty.
After being instructed, the renowned woman places the jujube fruits on a well-kindled fire and cooks them, motivated by the wish to please a brāhmaṇa—an act of attentive, reverential service.