Shloka 35
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
वृत्त्यर्थ फलमूलानि समाहर्तु ययु: किल । “वहाँ पहुँचकर कठोर व्रतका पालन करनेवाले वे महाभाग महर्षि जीवन-निर्वाहके निमित्त फल-मूल लानेके लिये वनमें गये ।। ३४ $ ।। तेषां वृत्त्यर्थिनां तत्र वसतां हिमवद्वने
vṛttyartha-phala-mūlāni samāhartu yayuḥ kila | teṣāṃ vṛttyarthināṃ tatra vasatāṃ himavad-vane ||
ജീവികയ്ക്കായി ഫലമൂലങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ അവർ തീർച്ചയായും വനത്തിലേക്ക് പോയി. ഇങ്ങനെ ഹിമവത് വനത്തിൽ പാർക്കുന്ന ആ തപസ്വികൾ വെറും നിർവാഹത്തിനായി മാത്രം, ലാഭവും ഹിംസയും വിട്ട്, ലളിതമായ വന്യാഹാരം ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical restraint in sustaining life: one should seek livelihood through simple, non-exploitative means, taking only what is necessary (fruits and roots) and maintaining discipline rather than indulgence.
The group living in the Himālaya forest goes out to gather fruits and roots to maintain themselves, indicating a setting of austere forest-dwelling and a routine of subsistence.