Shloka 48
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
स्थिरं चातिस्थिरं चैव मेरुरेवापरौ ददौ,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
vaiśampāyana uvāca | sthiraṃ cāti-sthiraṃ caiva merur evāparau dadau, rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും ആദിത്യന്മാരും ഇരട്ട അശ്വിനീകുമാരന്മാരും ചുറ്റിനിന്ന ആ പ്രഭു, മേരുപർവ്വതംപോലെ സ്ഥിരതയും അചഞ്ചല ദൃഢതയും ദാനം ചെയ്തു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of unwavering steadiness (sthira, ati-sthira) as a divine quality, symbolized by Meru. It also presents cosmic order: the major deity-groups stand in harmonious formation around a central divine power, suggesting that true strength is supported by alignment with the larger dharmic and cosmic structure.
Vaiśampāyana describes a grand divine gathering in which prominent gods and deity-classes (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins) encircle Kumāra Kārttikeya. The scene emphasizes his radiance and authority, portraying him as protected and honored by the foremost divine powers.