Shloka 3
Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
तब अर्जुनने समरभूमिमें तीन बाणोंसे अश्वत्थामाको और दो-दो बाणोंसे अन्य महाधनुर्धरोंको बींध डाला ।। भूयश्वचैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् | शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ
bhūyaś caiva mahārāja śaravarṣair avākirat | śara-kaṇṭakitās te tu tāvakā bharatarṣabha ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ അർജുനൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അശ്വത്ഥാമനെ മൂന്നു അമ്പുകളാൽ, മറ്റു മഹാധനുര്ധരരെ രണ്ടെണ്ണം വീതം അമ്പുകളാൽ ഭേദിച്ചു. പിന്നെയും, മഹാരാജാ, അവൻ അമ്പുവർഷംകൊണ്ട് അവരെ മൂടിക്കളഞ്ഞു. ഹേ ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ! നിങ്ങളുടെ യോദ്ധാക്കൾ അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുള്ളുപോലെ നിറഞ്ഞുനിന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the relentless momentum of war: martial excellence can become a force of unchecked escalation. It implicitly invites reflection on kṣatriya duty versus the accumulating ethical cost of widespread harm.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the opposing warrior again unleashes a dense volley of arrows, leaving the Kaurava fighters ‘bristling’ with shafts—an image of their being overwhelmed on the battlefield.