Shloka 69
Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration
धृतराष्ट्रके ऐसा कहनेपर बुद्धिमान् विदुरजी यह सोचते हुए कि यह द्यूतक्रीड़ा अच्छी नहीं है, अत्यन्त दुःखी हो महाज्ञानी गंगानन्दन भीष्मजीके पास गये
Dhṛtarāṣṭreṇaivaṃ ukte buddhimān Viduraḥ etad vicintya—na eṣā dyūtakrīḍā śastā iti—atyanta-duḥkhitaḥ san mahājñāniṃ Gaṅgānandanaṃ Bhīṣmam upajagāma.
ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ ദ്യൂതക്രീഡ നന്മയല്ലെന്ന് ബുദ്ധിമാനായ വിദുരൻ ചിന്തിച്ചു. അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി ഗംഗാനന്ദനായ മഹാജ്ഞാനി ഭീഷ്മന്റെ അടുക്കൽ ഉപദേശവും തടയലും തേടി ചെന്നു.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Vidura’s reaction highlights a dharmic principle: actions that invite addiction, injustice, and social ruin—such as a rigged or reckless dice game—are not ‘śasta’ (commendable). When wrongdoing is being normalized by authority, a wise person seeks counsel and attempts restraint rather than becoming complicit.
After Dhṛtarāṣṭra’s words, Vidura recognizes that the proposed/ongoing dice match is harmful. Distressed, he goes to Bhīṣma—an elder with moral and political weight—likely to urge intervention or to seek guidance as the Kuru court moves toward a catastrophic breach of dharma.