Previous Verse
Next Verse

Shloka 166

Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration

तस्मादहं विवर्णश्र दीनश्व॒ हरिण: कृश: । शत्रुओंको बढ़ते और अपनेको हीन दशामें जाते देख तथा युधिष्ठिरकी उस अदृश्य लक्ष्मीपर भी प्रत्यक्षकी भाँति दृष्टिपात करके मैं चिन्तित हो उठा हूँ। यही कारण है कि मेरी कान्ति फीकी पड़ गयी है तथा मैं दीन, दुर्बल और सफेद हो गया हूँ

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വർണ്ണം മങ്ങിയവനായി, ദീനനായി, ക്ഷീണിതനായി—മാനിനെപ്പോലെ ഭീതിയിലായി. ശത്രുക്കൾ വളരുന്നതും ഞാൻ ഹീനാവസ്ഥയിലേക്കു പോകുന്നതും കണ്ടു, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ആ അദൃശ്യ ലക്ഷ്മിയെയും പ്രത്യക്ഷംപോലെ കണ്ടറിഞ്ഞ് ഞാൻ ആശങ്കയിൽപ്പെട്ടു; അതിനാൽ എന്റെ കാന്തി മങ്ങി, ഞാൻ ദീനനും ദുർബലനും വെളുത്തുപോയവനുമായി.

दुर्योधन उवाच