Shloka 14
दुर्योधनस्य बलिवर्णनम् — Duryodhana’s Description of Tribute at the Rājasūya
एवं प्रलम्भान् विविधानू प्राप्य तत्र विशाम्पते । पाण्डवेयाभ्यनुज्ञातस्ततो दुर्योधनो नृप:
evaṁ pralambhān vividhān prāpya tatra viśāṁpate | pāṇḍaveyābhyanujñātas tato duryodhano nṛpaḥ ||
ഹേ ജനാധിപതേ! അവിടെ ഇങ്ങനെ പലവിധ അപമാനങ്ങളും വഞ്ചനകളും അനുഭവിച്ച ശേഷം, പാണ്ഡവർക്ക് ലഭിച്ച അത്ഭുതസമൃദ്ധി കണ്ട ദുര്യോധനൻ പാണ്ഡുനന്ദനൻ യുധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി അസന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how envy and injured ego can eclipse discernment: instead of honoring another’s legitimate prosperity, Duryodhana internalizes resentment, which becomes a moral seed for later conflict.
After repeatedly being embarrassed/deceived in the Pāṇḍavas’ splendid setting during the Rājasūya occasion, Duryodhana asks Yudhiṣṭhira for leave and returns to Hastināpura, upset and brooding.