Shloka 12
Adhyāya 33: Antarvedī-Samāgama, Arghya-Nirṇaya, and Śiśupāla’s Objection
प्राकार: सर्ववृष्णीनामापत्स्वभयदो<रिहा । बलाधिकारे निक्षिप्य सम्यगानकदुन्दुभिम्,वे सम्पूर्ण वृष्णिवंशियोंके परकोटेकी भाँति संरक्षक, आपत्तिमें अभय देनेवाले तथा उनके शत्रुओंका संहार करनेवाले हैं। पुरुषसिंह माधव अपने पिता वसुदेवजीको द्वारकाकी सेनाके आधिपत्यपर स्थापित करके धर्मराजके लिये नाना प्रकारके धन-रत्नोंकी भेंट ले विशाल सेनाके साथ वहाँ आये थे
vaiśampāyana uvāca |
prākāraḥ sarvavṛṣṇīnām āpatsu abhayado 'rihā |
balādhikāre nikṣipya samyag ānakadundubhim |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— അവൻ എല്ലാ വൃഷ്ണികൾക്കും ഒരു പ്രാകാരത്തെപ്പോലെ—ആപത്തിൽ അഭയം നൽകുന്നവനും ശത്രുനാശകനുമായിരുന്നു. ദ്വാരകാസേനയുടെ അധികാരത്തിൽ ആനകദുന്ദുഭി (വസുദേവൻ)നെ യഥാവിധി സ്ഥാപിച്ച്, പുരുഷസിംഹനായ മാധവൻ ധർമ്മരാജനുവേണ്ടി നാനാവിധ ധനരത്നങ്ങൾ കാഴ്ചയായി എടുത്തുകൊണ്ട് മഹാസേനയോടെ അവിടെ എത്തി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights righteous leadership and social duty: a true protector provides fearlessness in adversity, restrains threats, and establishes proper command structures. It also underscores ethical alliance-building—honoring Dharmarāja with gifts while maintaining order at home by entrusting authority to a capable elder.
Kṛṣṇa is described as the Vṛṣṇis’ safeguard. Before going to meet Yudhiṣṭhira, he formally entrusts military authority in Dvārakā to his father Vasudeva (Ānakadundubhi) and then proceeds with a large force, bringing valuable offerings for Dharmarāja.