Shloka 143
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
राजवल्लभतश्चैव नाश्रूयत मृषा कृतम् लुटेरोंसे, ठगोंसे, राजासे तथा राजाके प्रिय व्यक्तियोंसे प्रजाके प्रति अत्याचार या मिथ्या व्यवहार कभी नहीं सुना जाता था और आपसमें भी सारी प्रजा एक-दूसरेसे मिथ्या व्यवहार नहीं करती थी
rājavallabhataś caiva nāśrūyata mṛṣā kṛtam | luṭeraiḥ, ṭhagaiḥ, rājñā tathā rājapriyair janaiḥ prajāyāḥ prati atyācāro vā mithyā vyavahāro vā kadācana na śrūyate sma; parasparaṃ ca sarvā prajā na mithyā vyavaharati sma ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ നിന്നുപോലും ഒരിക്കലും കപടവ്യവഹാരം കേൾക്കപ്പെട്ടില്ല. കള്ളന്മാരോ വഞ്ചകരോ രാജാവോ രാജാവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവരോ ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുകയോ ചതിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല; ജനങ്ങളും തമ്മിൽ തമ്മിൽ അസത്യവ്യവഹാരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse upholds rājadharma and social dharma: those close to power must not exploit it, and a healthy polity is marked by the absence of oppression and deceit—both from rulers and from citizens in their mutual dealings.
Vaiśampāyana describes an exemplary condition of the realm: no reports of false conduct or oppression arise from robbers, cheats, the king, or the king’s favourites, and the people themselves also refrain from dishonest behavior toward one another.