Shloka 163
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
कामतो> प्युपयुञ्जानै राजसैलों भजैर्जनै: । दूसरे राजालोग विभिन्न देशके कुलीन वैश्योंके साथ धर्मराज युधिष्ठिरका प्रिय करने, उन्हें कर देने, अपने उपार्जित धन-रत्न आदिकी भेंट देने तथा संधि-विग्रहादि छः कार्योमें राजाको सहयोग देनेके लिये उनके पास आते थे। सदा धर्ममें ही लगे रहनेवाले राजा युधिष्ठिरके शासनकालमें राजस स्वभाववाले तथा लोभी मनुष्योंद्वारा इच्छानुसार धन आदिका उपभोग किये जानेपर भी उनका देश दिनोदिन उन्नति करने लगा
kāmato 'py upayuñjānai rājasaḥ lobhabhāj janaiḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജസ സ്വഭാവവും ലോഭവും ഉള്ളവർ തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ധനവും ഭോഗങ്ങളും അനുഭവിച്ചിരുന്നാലും, ധർമ്മത്തിൽ നിത്യസ്ഥിതനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഭരണത്തിൽ രാജ്യം ദിനംപ്രതി സമൃദ്ധിയായി. പല ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മറ്റു രാജാക്കളും കുലീന വൈശ്യരും ധർമ്മരാജനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ, കരം അർപ്പിക്കാൻ, തങ്ങൾ സമ്പാദിച്ച ധന-രത്നാദികൾ സമ്മാനമായി നൽകാൻ, കൂടാതെ സന്ധി-വിഗ്രഹാദി ആറു രാജകാര്യങ്ങളിൽ രാജാവിനെ സഹായിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler firmly established in dharma creates such stability and trust that society prospers even when individuals pursue enjoyment and wealth; ethical governance channels human impulses without letting them destroy the common good.
During Yudhiṣṭhira’s reign, kings and elite Vaiśyas from various regions approach him with tribute and gifts and offer cooperation in the six policies of diplomacy and war; the passage highlights the expanding prosperity and political order under his dharmic rule.