Shloka 16
तमुत्तमौजा जनमेजयश्न क्रुद्धी युधामन्युशिखण्डिनौ च । कर्ण बिभेदु: सहिता: पृषत्कै: संनर्दमाना: सह पार्षतेन
tam uttamaujā janamejayaś ca kruddhī yudhāmanyu-śikhaṇḍinau ca | karṇaṁ bibheduḥ sahitāḥ pṛṣatkaiḥ saṁnardamānāḥ saha pārṣatena ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോടൊപ്പം ഒരുമിച്ച് ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ഉത്തമൗജൻ, ജനമേജയൻ, ക്രുദ്ധനായ യുധാമന്യു, ശിഖണ്ഡി—എല്ലാവരും ചേർന്ന് അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ കർണനെ കുത്തിത്തുറന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a dharmic war, power must be met with disciplined coordination: the verse highlights how a dangerous adversary is checked through united effort, not mere individual display, implying an ethic of responsibility in the use of force.
Dhṛṣṭadyumna and allied Pāñcāla fighters—Uttamaujā, Janamejaya, Yudhāmanyu, and Śikhaṇḍin—raise battle-cries and, acting together, strike Karṇa with many arrows, wounding him amid the ongoing combat.