Shloka 433
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
आर्पयद् बहुभि: कर्णो न चैनं समपीडयत् | उन्हें अस्त्र-शस्त्रोंसे हीन देखकर कर्णने झुकी हुई गाँठवाले बहुसंख्यक बाणोंद्वारा और भी घायल कर दिया; परंतु उन्हें घातक पीड़ा नहीं दी
ārpayad bahubhiḥ karṇo na cainaṃ samapīḍayat |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—കർണ്ണൻ അവനെ അനേകം അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു; എങ്കിലും അവനെ പൂർണ്ണമായി തകർക്കുന്നത്ര ആക്രമണം അമർത്തിയില്ല. ആയുധരഹിതനെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, കർണ്ണൻ കുരുക്കുള്ള അനേകം അമ്പുകളാൽ വീണ്ടും മുറിവേൽപ്പിച്ചു; പക്ഷേ പ്രാണഘാതകമായ വേദന നൽകുന്ന പ്രഹരം ചെയ്തില്ല।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, power is ideally governed by dharma: the verse highlights restraint—Karna wounds his opponent but avoids delivering a crushing, fatal torment when the other is already disadvantaged, implying an ethical boundary within combat.
Sañjaya reports that Karna shoots many arrows at an opponent. Although he increases the wounding with numerous arrows, he does not fully overpower or kill him, especially noting the opponent’s weakened, weaponless condition.