Shloka 28
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
अद्य चापि महत् कर्म प्रकरिष्ये महाबल । अहं वाद्य हतः शेष्ये हनिष्ये वाद्य पाण्डवान्,“महाबली वीर! आज भी मैं महान् कर्म करूँगा। या तो आज मैं ही मारा जाकर रणभूमिमें सो जाऊँगा या पाण्डवोंका ही संहार करूँगा
adya cāpi mahat karma prakariṣye mahābala | ahaṃ vādy hataḥ śeṣye haniṣye vādy pāṇḍavān ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— “മഹാബലാ, ഇന്നും ഞാൻ മഹത്തായ കര്മ്മം നടത്തും. ഇന്ന് ഞാൻ തന്നെ വധിക്കപ്പെട്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ കിടക്കും; അല്ലെങ്കിൽ പാണ്ഡവരുടെ നാശം വരുത്തും.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of unwavering resolve: one commits to a chosen duty even at the cost of life. At the same time, it exposes the moral strain of war—heroic determination can be inseparable from the intention to destroy others.
Sañjaya reports a warrior’s declaration of intent for the day’s fighting: he will either fall in battle or succeed in killing the Pāṇḍavas. It functions as a dramatic statement of escalation and personal stake in the ongoing combat.