Shloka 107
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ततस्ते मुनय: सर्वे पुष्कराणि बिसानि च । यथाकाममुपादाय समुत्तस्थुर्मुदान्विता:,तदनन्तर वे सभी महर्षि इच्छानुसार कमलके फूल और मृणाल लेकर प्रसन्नतापूर्वक सरोवरसे बाहर निकले
tataste munayaḥ sarve puṣkarāṇi bisāni ca | yathākāmamupādāya samuttiṣṭhurmudānvitāḥ ||
അപ്പോൾ ആ മുനിമാർ എല്ലാവരും തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളത്ര താമരപ്പൂക്കളും താമരത്തണ്ടുകളും എടുത്തുകൊണ്ട് ആനന്ദത്തോടെ തടാകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു പുറത്ത് വന്നു।
शुन:सख उवाच
Educational Q&A
The verse highlights contentment and restraint: the sages take what they wish—no more than is fitting—and depart joyfully, suggesting disciplined desire and non-greed as part of dharmic conduct.
All the sages gather lotus-flowers and lotus-stalks from the lake according to their preference and then rise up and come out, pleased and satisfied.