Shloka 37
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
कथमेष्यति विप्रत्वं कुलं मे भूगुनन्दन । कश्नचासौ भविता बन्धुर्मम कश्चापि सम्मतः
katham eṣyati vipratvaṁ kulaṁ me bhṛgunandana | kaś cana cāsau bhavitā bandhur mama kaś cāpi sammataḥ ||
കുശികൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭൃഗുനന്ദന, എന്റെ കുലം എങ്ങനെ വിപ്രത്വം (ബ്രാഹ്മണ്യം) പ്രാപിക്കും? പിന്നെ, എന്റെ ബന്ധുക്കളിൽ ആരാണ്—ഏതെങ്കിലും മാന്യനായ വംശജൻ—ആദ്യമായി ബ്രാഹ്മണനാകുന്നത്?
कुशिक उवाच
Educational Q&A
The verse frames brāhmaṇahood as an attainment to be explained—inviting reflection on how spiritual status is grounded in dharma, discipline, and recognized excellence rather than merely in birth-identity.
Kuśika questions a Bhṛgu-descended sage about his family’s future: by what means his clan will reach brāhmaṇa status and which respected descendant will be the first in his line to become a brāhmaṇa.