Shloka 35
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
कुशिक उवाच एष एव वरो मेडद्य यस्त्व॑ प्रीतो महामुने । भवत्वेतद् यथा5त्थ त्वं भवेत् पौत्रो ममानघ
Kuśika uvāca: eṣa eva varo me dyaḥ, yastvaṁ prīto mahāmune | bhavatu etad yathāttha tvaṁ, bhavet pautro mamānagha ||
കുശികൻ പറഞ്ഞു—മഹാമുനേ, ഇന്ന് നിങ്ങൾ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നതുതന്നെ എനിക്ക് മഹാവരമാണ്. ഹേ അനഘനേ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാകട്ടെ—എന്റെ പൗത്രൻ ബ്രാഹ്മണനാകട്ടെ.
कुशिक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal: the highest ‘boon’ is not material gain but the goodwill of a realized sage, and ethical aspiration is expressed as a wish for one’s lineage to attain brāhmaṇa status—symbolizing learning, restraint, and righteous conduct.
Kuśika responds to a great sage, saying that the sage’s satisfaction itself is his greatest reward, and he asks that the sage’s stated outcome come true—specifically, that Kuśika’s grandson should become a brāhmaṇa.