Shloka 34
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
वरं गृहाण राजर्षे यत् ते मनसि वर्तते । तीर्थयात्रां गमिष्यामि पुरा कालो5भिवर्तते,राजर्षे! तुम्हारे मनमें जो इच्छा हो, उसे वरके रूपमें माँग लो। मैं तीर्थयात्राको जाऊँगा। अब देर हो रही है
varaṁ gṛhāṇa rājarṣe yat te manasi vartate | tīrthayātrāṁ gamiṣyāmi purā kālo 'bhivartate ||
ച്യവനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജർഷേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്ന ആഗ്രഹം വരമായി ചോദിക്ക. ഞാൻ തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെടണം; കാലം ഇതിനകം തന്നെ അടുപ്പിക്കുന്നു.
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic clarity and timeliness: one should state one’s true intention without delay, while respecting the obligations of time-bound duties—here, the sage’s commitment to pilgrimage.
Sage Cyavana addresses a king (called a rājarṣi), invites him to ask for any boon he desires, and explains that he must soon depart on a tīrtha-yātrā because the proper time is approaching.