Shloka 74
जपतां जुद्धतां चैव नित्यं च प्रयतात्मनाम् | ऋषीणां परम जप्यं गुहमेतन्नराधिप,नरेश्वर! सदा शुद्धचित्त होकर जप करे, होम करनेवाले ऋषियोंके लिये यह परम गोपनीय मन्त्र है
japatāṁ yuddhatāṁ caiva nityaṁ ca prayatātmanām | ṛṣīṇāṁ parama-japyaṁ guhyam etan narādhipa ||
നിത്യമായി ജപിക്കുന്നവർക്കും, യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർക്കും, എപ്പോഴും സംയതാത്മാക്കളായിരിക്കുന്നവർക്കും—ഇത് പരമ ജപ്യമായ മന്ത്രമാണ്. ഹേ നരാധിപാ! ഇത് അത്യന്തം ഗുഹ്യമായ ഉപദേശം; പ്രത്യേകിച്ച് ജപവും ഹോമവും ചെയ്യുന്ന ഋഷിമാർക്കായി—സദാ ശുദ്ധചിത്തത്തോടെ നിലനിർത്തേണ്ടത്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma emphasizes that a certain sacred formula (mantra/teaching) is supremely worthy of constant recitation and is to be guarded as confidential; its efficacy is linked with steady self-discipline and purity of mind, and it is applicable both to ascetics (ṛṣis) and to those engaged in worldly duty, even warfare.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing the king (Yudhiṣṭhira) on dharma. Here he introduces or praises a highly secret, supremely recitable teaching, presenting it as authoritative for sages who perform japa and homa, and as a sustaining discipline for people fulfilling demanding duties such as battle.