Shloka 52
तथा श्वेतं च राजर्षि कीर्तयेत् परमद्युतिम् । सगरस्यात्मजा येन प्लावितास्तारितास्तथा
tathā śvetaṃ ca rājarṣi kīrtayet paramadyutim | sagarasyātmajā yena plāvitās tāritās tathā ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അതുപോലെ പരമദ്യുതിയുള്ള രാജർഷി ശ്വേതനെയും കീർത്തിക്കണം. സഗരപുത്രന്മാർ ഗംഗാജലത്തിൽ ആപ്ലാവിതരായി മോചിതരാകുന്നതിന് കാരണമായ മഹാതേജസ്വിയായ രാജർഷി ഭഗീരഥനെയും സ്മരിച്ചു കീർത്തിക്കണം.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse commends kīrtana and smaraṇa—praising and remembering exemplary figures—especially those whose tapas and righteous action bring welfare to others, even across generations (as Bhagiratha’s act benefits Sagara’s sons).
Bhishma instructs the listener to include Śveta and Bhagiratha in recitation and remembrance. Bhagiratha is recalled for securing the Gaṅgā’s waters so that Sagara’s sons could be ritually purified and thereby ‘delivered’ from their afflicted state.