Shloka 51
रन्तिदेवं महादेवं कीर्तयेत् परमद्युतिम् विश्वजित्तपसोपेतं लक्षण्यं लोकपूजितम्
Bhīṣma uvāca: Rantidevaṃ mahādevaṃ kīrtayet paramadyutim | Viśvajit-tapasopetaṃ lakṣaṇyaṃ lokapūjitam || Etān vai kalyam utthāya kīrtayan śubham aśnute | Nāgni-caurabhayaṃ tasya na mārga-pratirodhanam ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—പരമദ്യുതിയുള്ള, മഹാദേവസമമായ മഹിമയുള്ള, ലോകജയകരമായ തപസ്സാൽ യുക്തനായ, ശുഭലക്ഷണസമ്പന്നനും ജനപൂജിതനുമായ രാജാവ് രന്തിദേവനെ കീർത്തിക്കണം. പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഈ നാമങ്ങൾ കീർത്തിക്കുന്നവൻ മംഗളം പ്രാപിക്കും; അവന് അഗ്നിഭയമില്ല, കള്ളഭയമില്ല, വഴിയിൽ തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that remembering and praising exemplary dharmic figures—here King Rantideva—cultivates auspiciousness and moral strength, and is traditionally believed to confer protection from dangers and obstacles.
In Bhishma’s instruction section, he recommends morning recitation of the celebrated king Rantideva’s name and virtues, describing the spiritual and practical benefits (well-being, freedom from fear, and unhindered travel).