Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
ഉശീനരകുമാരനായ ശിബി ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടി പ്രിയപുത്രന്റെ പ്രാണം വരെ ന്യോഛാവര്യം ചെയ്ത് ഇവിടെ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി. അതുപോലെ കാശിപതി പ്രതർദനൻ തന്റെ പുത്രനെ ബ്രാഹ്മണന്റെ സേവയ്ക്ക് അർപ്പിച്ചു; അതിനാൽ ഇഹലോകത്തിൽ അതുല്യകീർത്തിയും, പരലോകത്തിൽ അക്ഷയാനന്ദവും അവൻ അനുഭവിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.