Shloka 17
Umā’s Inquiry and the Manifestation of the Third Eye (उमा–प्रश्नः तृतीयनेत्रोत्पत्तिः)
यदि मेरे पति किसी आवश्यक कार्यवश कभी परदेश जाते तो मैं नियमसे रहकर उनके कल्याणके लिये नाना प्रकारके मांगलिक कार्य किया करती थी ।।
ajjanaṃ rocanāṃ caiva snānaṃ mālyānulepanam | prasādhanaṃ ca niṣkrānte nābhinandāmi bhartari ||
ഭർത്താവ് പുറത്തുപോയിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണിൽ അഞ്ജനം ഇടുക, നെറ്റിയിൽ ഗോറോചന തിലകം ഇടുക, എണ്ണതേച്ച് കുളിക്കുക, പുഷ്പമാല ധരിക്കുക, സുഗന്ധലേപനം ചെയ്യുക, അല്ലെങ്കിൽ അലങ്കാരം ചെയ്യുക—ഇവയിൽ സന്തോഷം കാണിച്ചിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ സംയമത്തോടെ നിന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി മംഗളാചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുമായിരുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined restraint and loyalty: in a husband’s absence, a wife refrains from personal adornment and instead maintains vows and performs auspicious acts directed toward his welfare—an ethic of self-control and devotion within household dharma.
Bhishma, while instructing on conduct and duties, cites a model of wifely behavior: when the husband is away, she does not indulge in beautification (kohl, tilaka, oil-bath, garlands, perfumes, ornamentation), emphasizing modesty and concern for his well-being.