Shloka 109
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
षड्विंशे दिवसे यस्तु प्रकुयदिकभोजनम्
ṣaḍviṃśe divase yas tu prakūyādika-bhojanam | sa lagātāra bāraha māsān manasendriyāṇi saṃyamya mitāhārī bhūtvā ṣaḍviṃśe divase ekavāraṃ bhuṅkte | vītarāgo jitendriyaś ca san pratidinam agnau āhutiṃ juhoti | sa mahābhāgo manuṣya apsarobhiḥ pūjitaḥ sapta-marudgaṇānāṃ ca aṣṭa-vasūnāṃ ca lokeṣu gacchati ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— ഇരുപത്താറാം ദിവസം ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവനും, തുടർച്ചയായി പന്ത്രണ്ടു മാസം മനസ്സിനെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും നിയന്ത്രിച്ച് മിതാഹാരിയായി ജീവിക്കുന്നവനും; വിരക്തനും ജിതേന്ദ്രിയനുമായി പ്രതിദിനം അഗ്നിയിൽ ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കുന്നവനും— അത്തരം മഹാഭാഗ്യവാൻ അപ്സരസ്സുകൾക്കാൽ പൂജിതനായി, ഏഴ് മരുത്ഗണങ്ങളുടെയും എട്ട് വസുക്കളുടെയും ലോകങ്ങളിൽ എത്തുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained discipline—moderate eating, restraint of mind and senses, dispassion, and daily fire-offerings—produces spiritual merit that culminates in exalted heavenly attainments.
Bhīṣma continues his instruction on vows and austerities, describing a specific long-term regimen (twelve months of restraint with a single meal on the twenty-sixth day) and the celestial reward: being honored by Apsarases and reaching the realms associated with the Maruts and the Vasus.