Shloka 14
Vyāsa’s Arrival at Janamejaya’s Sarpasatra; Commissioning of Vaiśaṃpāyana’s Recital (व्यासागमनम्)
एतच्छुत्वा तु वचनं वासुकि: पन्नगोत्तम: । प्रादान्माममरप्रख्य तव पित्रे महात्मने
etac chrutvā tu vacanaṃ vāsukiḥ pannagottamaḥ | prādān mām amaraprakhya tava pitre mahātmane ||
ആസ്തീകൻ പറഞ്ഞു—“ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അമരന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തനായ പുത്രാ! നാഗശ്രേഷ്ഠൻ വാസുകി എന്നെ നിന്റെ മഹാത്മാവായ പിതാവിന്റെ സേവയിൽ ഏല്പിച്ചു. ഈ ദുരന്തം വരുന്നതിന് ഏറെ മുമ്പേ ഇതേ ലക്ഷ്യത്തിനായി എന്റെ വിവാഹം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; പിന്നെ മഹർഷിമാരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് നീ ജനിച്ചു. ഇപ്പോൾ ജനമേജയന്റെ സർപ്പയജ്ഞത്തിനായി മുൻകൂട്ടി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട കാലം എത്തിയിരിക്കുന്നു; ആ യജ്ഞത്തിൽ നാഗങ്ങൾ നിരന്തരം അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഭയത്തിൽ നിന്ന് നീ അവരെ മോചിപ്പിക്കണം; എന്റെ സഹോദരനെയും ആ ഭയങ്കര ജ്വാലയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം. നിന്റെ ജ്ഞാനിയായ പിതാവിന്റെ സേവയ്ക്ക് എന്നെ നൽകിയ ഉദ്ദേശം വ്യർത്ഥമാകരുത്. പറയുക, മകനേ—ഈ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് നാഗങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ നീ ഏതാണ് യുക്തമെന്ന് കരുതുന്നത്?”
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
Purposeful action aligned with dharma: one’s birth, relationships, and abilities can carry an ethical responsibility—here, the duty to protect beings from unjust destruction and to ensure that a divinely intended purpose is fulfilled rather than wasted.
Āstīka’s mother explains that Vāsuki entrusted her to the sage Jaratkāru so that a son (Āstīka) would be born to avert the impending catastrophe of Janamejaya’s serpent-sacrifice. Now that the sacrifice is underway and serpents are burning, she urges Āstīka to act immediately and save the nāgas, including her brother.