Shloka 7
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
गुरु भारं समासाद्योड्डीन एष विहंगम: । गरुडस्तु खगश्रेष्स्तस्मात् पन्नमनभोजन:
guru-bhāraṃ samāsādya uḍḍīna eṣa vihaṅgamaḥ | garuḍas tu khagaśreṣṭhas tasmāt pannam-anabhojanaḥ ||
“ഗുരുഭാരം എടുത്തുകൊണ്ട് ഈ വിഹംഗം ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു പറന്നു; അതിനാൽ ഈ ഖഗശ്രേഷ്ഠൻ ‘ഗരുഡൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും”—എന്ന് (ഋഷി) നാമവ്യുത്പത്തി പറഞ്ഞു. കൂടാതെ, സർപ്പഭോജി എന്നു പ്രസിദ്ധനായിട്ടും അവൻ സംയമത്തോടെ സർപ്പങ്ങളെ ആഹാരമാക്കാത്തവനാണെന്നും സൂചിപ്പിച്ചു.
रौहिण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how names can encode remembered deeds (traditional nirukti/etymology) and also frames Garuḍa’s identity with an ethical note of restraint—‘not eating serpents’—emphasizing self-control alongside power.
Rauhiṇa describes a remarkable bird who, after taking up a great weight, flies into the sky; on that basis he is identified and named ‘Garuḍa,’ praised as the foremost of birds, with the added characterization that he abstains from eating serpents.