Shloka 13
त इमे प्रसवस्यार्थे तव लोका: समावृता: । प्रजायस्व ततो लोकानुपभोक्ष्यसि पुष्कलान्
ta ime prasavasyārthe tava lokāḥ samāvṛtāḥ | prajāyasva tato lokān upabhokṣyasi puṣkalān |
അതുകൊണ്ടുതന്നെ സന്താനോത്പത്തിക്കായാണ് നിന്റെ ഈ ലോകങ്ങൾ ആവൃതമായിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ആദ്യം സന്താനം പ്രാപിക്ക; പിന്നെ നീ നിന്റെ സമൃദ്ധമായ പുണ്യലോകങ്ങളുടെ ഫലം പൂർണ്ണമായി അനുഭവിക്കും.
मन्दपाल उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the dharmic priority of generating progeny: fulfillment of one’s higher enjoyments or posthumous rewards is portrayed as contingent upon completing the responsibility of continuing the lineage. Ethical life is framed as duty-first, reward-after.
Mandapāla addresses another person (implicitly his partner), urging that their access to auspicious realms is ‘covered’ until the purpose of childbirth is met; he instructs that offspring should be produced first, and only then can the fruits of accumulated merit be enjoyed.