Mahabharata 1.209.3 — Adi Parva, Adhyaya 209, Shloka 3
Ādi-parva Adhyāya 209: Śaraṇāgati of the Cursed Apsarases; Nārītīrtha-prasiddhi; Arjuna’s Vimocana
गदापट्टिशधारिण्या शूलमुद्गरहस्तया । प्रस्थितौ सह वर्मिण्या महत्या दैत्यसेनया
gadā-paṭṭiśa-dhāriṇyā śūla-mudgara-hastayā | prasthitau saha varmiṇyā mahatyā daitya-senayā ||
അവരോടൊപ്പം ഗദ, പട്ടിശ, ശൂലം, മുദ്ഗരം എന്നിവ കൈവശം വച്ച് കവചധാരികളായ ദൈത്യരുടെ മഹാസേനയും പുറപ്പെട്ടു. ആ സേനയോടുകൂടി അവർ ഇരുവരും പ്രസ്ഥാനമെടുത്തു. ചാരണർ വിജയസൂചക മംഗളഘോഷങ്ങളും സ്തുതിപാഠങ്ങളും ചൊല്ലി അവരുടെ ഗുണഗാനം ചെയ്തു കൂടെ നടന്നു. ഇങ്ങനെ ആ രണ്ടു ദൈത്യരും മഹാനന്ദത്തോടെ മുന്നേറി.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial power is publicly framed through auspicious speech and praise: weapons and armour signify readiness for conflict, while the cāraṇas’ victory-songs create moral and psychological momentum. It implicitly warns that exhilaration and acclaim can accompany the advance toward violence, making discernment (dharma-viveka) necessary even amid celebration.
Two Daitya leaders (referred to in the dual) depart on a journey/march accompanied by a large, well-armed and armoured Daitya host. As they proceed, bards travel alongside, chanting auspicious victory verses and praising their qualities, and the Daityas continue their travel in high spirits.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.