Shloka 15
Bhīṣma’s Counsel on Reconciliation and Partition (भीष्मोपदेशः—संधि-राज्यविभागविचारः)
तथैव मुनिजा वार्क्षी तपोभिभर्भावितात्मन: । संगताभूद् दश भ्रातृनेकनाम्न: प्रचेतस:
tathaiva munijā vārkṣī tapobhir bhāvitātmanaḥ | saṅgatābhūd daśa bhrātṝn ekanāmnaḥ pracetasaḥ ||
അതുപോലെ കണ്ഡു മുനിയുടെ പുത്രി വാർക്ഷീ, തപസ്സാൽ അന്തഃകരണം ശുദ്ധവും ദൃഢവും ആക്കി, ഒരേ നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധരായ സഹോദരന്മാരായ പത്ത് പ്രചേതസുകളുമായി വിവാഹബന്ധത്തിൽ ചേർന്നു.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas as a means of inner refinement (bhāvitātman) and presents marriage as a dharmic social bond that links lineages; ethical emphasis falls on purity of conduct and the orderly continuation of family lines.
Yudhiṣṭhira recounts that Vārkṣī, the sage Kaṇḍu’s daughter, formed a marital union with the ten Pracetas brothers, who are collectively known by one shared name and are described as mutually united as brothers.