Previous Verse
Next Verse

Shloka 20

देवैर्विष्णोः शरणागमनम्—शिवलिङ्गस्थापनं, शिवसहस्रनामस्तवः, सुदर्शनचक्रप्रदानं च

सबान्धवान्क्षणादेव युष्मान् संतारयाम्यहम् सूत उवाच एवम् उक्त्वा सुरश्रेष्ठान् सुरश्रेष्ठमनुस्मरन्

sabāndhavānkṣaṇādeva yuṣmān saṃtārayāmyaham sūta uvāca evam uktvā suraśreṣṭhān suraśreṣṭhamanusmaran

സൂതൻ പറഞ്ഞു— “നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളോടുകൂടി ഈ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ കടത്തിവിടാം.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, അവൻ ഹൃദയത്തിൽ ദേവശ്രേഷ്ഠനായ മഹാദേവ ശങ്കരനെ സ്മരിച്ചു।

sabāndhavānalong with (your) relatives/kinsmen
sabāndhavān:
kṣaṇāt evain a moment, immediately
kṣaṇāt eva:
yuṣmānyou (all)
yuṣmān:
saṃtārayāmiI cause (you) to cross over, I deliver
saṃtārayāmi:
ahamI
aham:
sūta uvācaSūta said
sūta uvāca:
evamthus
evam:
uktvāhaving said
uktvā:
suraśreṣṭhānthe best of the devas, the foremost gods
suraśreṣṭhān:
suraśreṣṭhamthe best of the gods (epithet of Śiva)
suraśreṣṭham:
anusmaranremembering, recollecting (meditatively)
anusmaran:

Suta (narrator); the preceding direct speech is by an unnamed divine agent/benefactor in the narrative who invokes Śiva