Shloka 121
Adhyaya 71: पुरत्रयवृत्तान्तः—ब्रह्मवरदानम्, मयकृतत्रिपुर-निर्माणम्, विष्णुमाया-धर्मविघ्नः, शिवस्तुति, त्रिपुरदाहोपक्रमः
Devanagari script
लीलांबुजेन चाहत्य कलमाह वृषध्वजम् देव्युवाच क्रीडमानं विभो पश्य षण्मुखं रविसन्निभम्
Transliteration
līlāṃbujena cāhatya kalamāha vṛṣadhvajam devyuvāca krīḍamānaṃ vibho paśya ṣaṇmukhaṃ ravisannibham
Translation
കോമളയായ ദേവി ലീലാഭാവത്തിൽ താമരകൊണ്ട് വൃഷധ്വജൻ (ശിവൻ)നെ തട്ടി പറഞ്ഞു—“ഹേ വിഭോ, നോക്കൂ; ഷൺമുഖൻ സ്കന്ദൻ കളിക്കുന്നു, സൂര്യസമാന ദീപ്തിയോടെ।”
Word by Word
līlā-ambujenawith a lotus used in play
līlā-ambujena:
caand
ca:
āhatyahaving struck/tapped
āhatya:
kalāthe gentle/soft one (a tender, graceful lady)
kalā:
āhasaid
āha:
vṛṣa-dhvajamto the Bull-bannered Lord (Śiva)
vṛṣa-dhvajam:
devīthe Goddess (Śakti/Umā)
devī:
uvācaspoke
uvāca:
krīḍamānamplaying, sporting
krīḍamānam:
vibhoO all-pervading Lord
vibho:
paśyabehold, see
paśya:
ṣaṇmukhamthe Six-Faced One (Skanda/Kārttikeya)
ṣaṇmukham:
ravi-sannibhamcomparable to the sun, sun-like in splendor.
ravi-sannibham:
Speaker
Devi (Parvati/Uma)