Shloka 5
Adhyaya 59 — सूर्याद्यभिषेककथनम्
Surya and Related Abhisheka/ Cosmological Determinations
फ़िरे-wअतेर्-चिर्च्ले यथा देवगृहाणीह सूर्यचन्द्रादयो ग्रहाः अतः परं तु त्रिविधम् अग्नेर्वक्ष्ये समुद्भवम्
fire-water-circle yathā devagṛhāṇīha sūryacandrādayo grahāḥ ataḥ paraṃ tu trividham agnervakṣye samudbhavam
ഇവിടെ ദേവഗൃഹങ്ങളുടെ പ്രദക്ഷിണപോലെ നിശ്ചിത വൃത്തങ്ങളിൽ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ മുതലായ ഗ്രഹങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇനി ഞാൻ അഗ്നിയുടെ ത്രിവിധ ഉദ്ഭവം പ്രസ്താവിക്കും. ഈ സർവ്വക്രമവും പതി (ശിവൻ)യുടെ ആജ്ഞയാൽ പ്രവഹിക്കുന്നു; പാശബന്ധിത പശു (ജീവൻ) തൻ കർമഫലാനുസരിച്ച് അനുഭവിക്കുന്നു।
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It frames cosmic order—sun, moon, and planetary cycles—as sacred, regulated movement, implying that Linga worship aligns the worshipper with Śiva as Pati, the governor of cosmic rhythm and ritual time.
By presenting an ordered cosmos and then introducing Agni’s threefold origin, the verse implies a higher governing intelligence—Śiva-tattva as Pati—within which elements and luminaries function; pashus experience this order through the constraints of pasha.
The focus on Agni’s origin points toward Agni-centered Vedic ritual (homa) as a Shaiva-supportive practice; yogically, it supports Pāśupata discipline of attuning one’s inner ‘fire’ (tapas) to the cosmic law upheld by Śiva.