Adhyaya 50

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे एकोनपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः सूत उवाच शितान्तशिखरे शक्रः पारिजातवने शुभे तस्य प्राच्यां कुमुदाद्रिकूटो ऽसौ बहुविस्तरः

ഇങ്ങനെ ശ്രീലിംഗമഹാപുരാണത്തിന്റെ പൂർവഭാഗത്തിൽ ഏകോനപഞ്ചാശത്തമ അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു—ശിതാന്തശിഖരത്തിൽ ശുഭമായ പാരിജാതവനത്തിൽ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) നിലകൊണ്ടിരുന്നു; അതിന്റെ കിഴക്കോട്ട് വിശാലമായ കുമുദാദ്രിശിഖരം ഉണ്ടായിരുന്നു.

Verse 2

अष्टौ पुराण्युदीर्णानि दानवानां द्विजोत्तमाः सुवर्णकोटरे पुण्ये राक्षसानां महात्मनाम्

ഹേ ദ്വിജോത്തമന്മാരേ, ദാനവരുടെ ഇടയിൽ എട്ട് പുരാണങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു; പുണ്യമായ സുവർണകോടരത്തിൽ മഹാത്മരായ രാക്ഷസർക്കായും അവ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 3

नीलकानां पुराण्याहुर् अष्टषष्टिर्द्विजोत्तमाः महानीले ऽपि शैलेन्द्रे पुराणि दश पञ्च च

ഹേ ദ്വിജോത്തമന്മാരേ, നീലകണ്ഠന്മാർക്കു അറുപത്തെട്ട് പുരാണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു; മഹാനീല എന്ന ശൈലേന്ദ്രത്തിലും പതിനഞ്ച് പുരാണങ്ങൾ ഉണ്ടത്രെ.

Verse 4

हयाननानां मुख्यानां किन्नराणां च सुव्रताः वेणुसौधे महाशैले विद्याधरपुरत्रयम्

ഹേ സുവ്രതന്മാരേ, വേണുസൗധ എന്ന മഹാശൈലത്തിൽ ഹയാനനന്മാരുടെ പ്രധാനന്മാർക്കും കിന്നരർക്കും ബന്ധപ്പെട്ട വിദ്യാധരരുടെ മൂന്നു നഗരങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 5

वैकुण्ठे गरुडः श्रीमान् करञ्जे नीललोहितः वसुधारे वसूनां तु निवासः परिकीर्तितः

വൈകുണ്ഠത്തിൽ ശ്രീമാനായ ഗരുഡൻ വസിക്കുന്നു; കരഞ്ജയിൽ നീലലോഹിതൻ (ശിവൻ) വിരാജിക്കുന്നു. വസുധാരയിൽ വസുക്കളുടെ നിവാസം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 6

रत्नधारे गिरिवरे सप्तर्षीणां महात्मनाम् सप्तस्थानानि पुण्यानि सिद्धावासयुतानि च

രത്നധാര എന്ന ശ്രേഷ്ഠ പർവതത്തിൽ മഹാത്മാക്കളായ സപ്തർഷികളുടെ ഏഴ് പുണ്യസ്ഥാനങ്ങൾ ഉണ്ട്—സിദ്ധാവാസങ്ങളോടുകൂടിയ പവിത്ര തീർത്ഥാസനങ്ങൾ.

Verse 7

महत्प्रजापतेः स्थानम् एकशृङ्गे नगोत्तमे गजशैले तु दुर्गाद्याः सुमेधे वसवस् तथा

ഏകശൃംഗം എന്ന ഉത്തമ പർവതത്തിൽ മഹത് പ്രജാപതിയുടെ പരമസ്ഥാനം ഉണ്ട്. ഗജശൈലത്തിൽ ദുർഗാദി ദേവീമാതൃകകൾ വസിക്കുന്നു; സുമേധയിൽ അതുപോലെ വസുക്കളും വസിക്കുന്നു.

Verse 8

आदित्याश् च तथा रुद्राः कृतावासास्तथाश्विनौ अशीतिर्देवपुर्यस्तु हेमकक्षे नगोत्तमे

അവിടെ തന്നേ ആദിത്യരും രുദ്രരും കൃതാവാസരായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അശ്വിനീദേവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ. ഹേമകക്ഷ എന്ന നഗോത്തമത്തിൽ ദേവപുരികൾ എൺപത് ഉണ്ട്.

Verse 9

सुनीले रक्षसां वासाः पञ्चकोटिशतानि च पञ्चकूटे पुराण्यासन् पञ्चकोटिप्रमाणतः

സുനീലത്തിൽ രാക്ഷസരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു—എണ്ണത്തിൽ അഞ്ചുനൂറ് കോടി. പഞ്ചകൂടത്തിൽ പുരാതന നിവാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവ അഞ്ചുകോടി അളവോളം വ്യാപിച്ചിരുന്നു.

Verse 10

शतशृङ्गे पुरशतं यक्षाणाममितौजसाम् ताम्राभे काद्रवेयाणां विशाखे तु गुहस्य वै

ശതശൃംഗ പർവതത്തിൽ അപാരശക്തിയുള്ള യക്ഷന്മാരുടെ നൂറു കോട്ടകൾ നിലകൊള്ളുന്നു. താമ്രാഭയിൽ കാദ്രവേയരുടെ വാസങ്ങൾ; വിശാഖയിൽ നിശ്ചയമായും ഗുഹൻ (സ്കന്ദൻ) വസിക്കുന്നു.

Verse 11

श्वेतोदरे मुनिश्रेष्ठाः सुपर्णस्य महात्मनः पिशाचके कुबेरस्य हरिकूटे हरेर्गृहम्

മുനിശ്രേഷ്ഠരേ, ശ്വേതോദരത്തിൽ മഹാത്മാവായ സുപർണൻ (ഗരുഡൻ)യുടെ പവിത്രാസനം ഉണ്ട്. പിശാചകത്തിൽ കുബേരന്റെ ഭവനം; ഹരികൂടത്തിൽ ഹരിയുടെ ഗൃഹം നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 12

कुमुदे किंनरावासस् त्व् अञ्जने चारणालयः कृष्णे गन्धर्वनिलयः पाण्डुरे पुरसप्तकम्

കുമുദവർണ്ണ പ്രദേശത്ത് കിന്നരന്മാരുടെ വാസം; അഞ്ജന-ശ്യാമ നിഴലിൽ ചാരണരുടെ ആലയം; കൃഷ്ണവർണ്ണത്തിൽ ഗന്ധർവരുടെ നിവാസം; പാണ്ഡുരത്തിൽ ഏഴ് നഗരങ്ങളുടെ കൂട്ടം ഉണ്ട്.

Verse 13

विद्याधराणां विप्रेन्द्रा विश्वभोगसमन्वितम् सहस्रशिखरे शैले दैत्यानामुग्रकर्मणाम्

വിപ്രേന്ദ്രരേ, സഹസ്രശിഖര പർവതത്തിൽ വിദ്യാധരന്മാർക്ക് സർവ്വഭോഗസമ്പന്നമായ മനോഹര ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു; അതേ സ്ഥലത്ത് ഉഗ്രകർമ്മികളായ ദൈത്യന്മാരുടെയും ആസനം ഉണ്ടായിരുന്നു.

Verse 14

पुराणां तु सहस्राणि सप्त शक्रारिणां द्विजाः मुकुटे पन्नगावासः पुष्पकेतौ मुनीश्वराः

ഹേ ദ്വിജരേ, പുരാണങ്ങൾ സഹസ്രങ്ങളായി എണ്ണപ്പെടുന്നു; ശക്രവിരോധി പരമ്പരയിൽ ഏഴെണ്ണം പ്രധാനമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. മുനീശ്വരന്മാരിൽ സർപ്പമകുടധാരി പന്നഗാവാസനും പുഷ്പകേതുവും പ്രസിദ്ധരാണ്.

Verse 15

वैवस्वतस्य सोमस्य वायोर्नागाधिपस्य च तक्षके चैव शैलेन्द्रे चत्वार्यायतनानि च

വൈവസ്വതൻ (യമൻ), സോമൻ, വായു, നാഗാധിപൻ—ഇവർക്കും നാല് പവിത്ര ആയതനങ്ങൾ ഉണ്ട്; തക്ഷകനും ശൈലേന്ദ്രനും ബന്ധപ്പെട്ട ആയതനങ്ങളും ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ അഭിഷിക്തമായ ആസനങ്ങളാൽ പതി-ശിവഭക്തി സ്ഥിരമാകുകയും, പശു പാശബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 16

ब्रह्मेन्द्रविष्णुरुद्राणां गुहस्य च महात्मनः कुबेरस्य च सोमस्य तथान्येषां महात्मनाम्

ബ്രഹ്മാ, ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, രുദ്രന്മാർ; മഹാത്മാവ് ഗുഹ (സ്കന്ദൻ); കുബേരൻ, സോമൻ; കൂടാതെ മറ്റു മഹാത്മാക്കളും—ഇവരുടെ സ്തുതിയും ആവാഹനവും അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; എല്ലാ ദേവപദങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്ന പതി-ശിവൻ പരമനെന്നു അംഗീകരിച്ച്।

Verse 17

सन्त्यायतनमुख्यानि मर्यादापर्वतेष्वपि श्रीकण्ठाद्रिगुहावासी सर्वावासः सहोमया

പരിധി-പർവതങ്ങളിലുമുണ്ട് പ്രധാന പവിത്ര ആയതനങ്ങൾ. അവിടെ ശ്രീകണ്ഠപർവതത്തിലെ ഗുഹയിൽ ഉമയോടുകൂടെ, സർവാവാസൻ—എല്ലാവർക്കും ആശ്രയം—പ്രഭു വസിക്കുന്നു; ഓരോ പശുവിനും അന്തർശരണം, ഓരോ തീർത്ഥാസനത്തിനും അധിഷ്ഠാതാവായി അദ്ദേഹം പ്രകാശിക്കുന്നു।

Verse 18

श्रीकण्ठस्याधिपत्यं वै सर्वदेवेश्वरस्य च अण्डस्यास्य प्रवृत्तिस्तु श्रीकण्ठेन न संशयः

നിശ്ചയമായും ശ്രീകണ്ഠൻ—സർവദേവേശ്വരൻ—അവനുടേതാണ് അധിപത്യം. ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡ-അണ്ഡത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി-പ്രവർത്തനം ശ്രീകണ്ഠനാൽ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്—സംശയമില്ല।

Verse 19

अनन्तेशादयस्त्वेवं प्रत्येकं चाण्डपालकाः चक्रवर्तिन इत्युक्तास् ततो विद्येश्वरास्त्विह

ഇങ്ങനെ അനന്തേശൻ മുതലായവർ—ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ—അണ്ഡങ്ങളുടെ (ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളുടെ) പാലകർ ആകുന്നു. അവർ ‘ചക്രവർത്തികൾ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ ഇവിടെ അവർ വിദ്യേശ്വരർ—ദിവ്യജ്ഞാനാധിപതികൾ—ആയി, ശിവാജ്ഞ നിലനിർത്താൻ സ്ഥാപിതരാണ്।

Verse 20

श्रीकण्ठाधिष्ठितान्यत्र स्थानानि च समासतः मर्यादापर्वतेष्वद्य शृण्वन्तु प्रवदाम्य् अहम्

ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക—മര്യാദാ പർവ്വതങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രീകണ്ഠൻ (ശിവൻ) അധിഷ്ഠിതമായ പുണ്യസ്ഥാനങ്ങളെ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 21

श्रीकण्ठाधिष्ठितं विश्वं चराचरमिदं जगत् कालाग्निशिवपर्यन्तं कथं वक्ष्ये सविस्तरम्

ഈ ചല-അചലമായ സർവ്വജഗത്തും ശ്രീകണ്ഠൻ (ശിവൻ) അധിഷ്ഠിതമാണ്; കാലാഗ്നി-ശിവ വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ വിശദമായി വർണ്ണിക്കും?