Previous Verse
Next Verse

Shloka 4

क्षुपदधीचिसंवादः — शिलादतपः, वरसीमा, मेघवाहनकल्पे त्रिदेवसमागमः

ततः प्रणम्य देवेशं सहस्राक्षं सहामरैः प्रोवाच मुनिशार्दूल कृताञ्जलिपुटो हरिम्

tataḥ praṇamya deveśaṃ sahasrākṣaṃ sahāmaraiḥ provāca muniśārdūla kṛtāñjalipuṭo harim

അപ്പോൾ ദേവേശനായ സഹസ്രാക്ഷ ഇന്ദ്രനെ അമരന്മാരോടുകൂടെ നമസ്കരിച്ചു, മുനിശ്രേഷ്ഠൻ കൈകൂപ്പി ഹരിയോട് അപേക്ഷിച്ചു। (പാശബന്ധിതനായ ജീവനും പതിസ്വരൂപ പ്രഭുവിൽ ശരണം ചേർന്നാൽ, അവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ബന്ധമോചനമാർഗം പ്രകാശിക്കുന്നു.)

tataḥthen/thereupon
tataḥ:
praṇamyahaving bowed/prostrated
praṇamya:
deveśamto the Lord of the gods
deveśam:
sahasrākṣamthe thousand-eyed one (Indra)
sahasrākṣam:
saha-amaraiḥtogether with the immortals (devas)
saha-amaraiḥ:
provācaspoke/addressed
provāca:
muni-śārdūlaḥthe tiger among sages (a great sage)
muni-śārdūlaḥ:
kṛta-añjali-puṭaḥhaving formed the añjali (palms joined) gesture
kṛta-añjali-puṭaḥ:
harimHari (Vishnu)
harim:

Suta Goswami (narrating the scene; internal speaker: a great sage addressing Hari)