Shloka 17

पीतवासा-कल्पः, माहेश्वरी-दर्शनम्, रौद्री-गायत्री, महायोगेन अपुनर्भवः

Devanagari script

पीताभोष्णीषशिरसः पीतास्याः पीतमूर्धजाः ततो वर्षसहस्रान्त उषित्वा विमलौजसः

Transliteration

pītābhoṣṇīṣaśirasaḥ pītāsyāḥ pītamūrdhajāḥ tato varṣasahasrānta uṣitvā vimalaujasaḥ

Translation

അവരുടെ തലയിൽ മഞ്ഞ തലപ്പാവുകൾ, മുഖം മഞ്ഞ, മുടിയും മഞ്ഞ; പിന്നെ അവർ മലിനതയറ്റ തേജസ്സോടെ ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയാകുവോളം അവിടെ വസിച്ചു।

Word by Word

• pīta: yellow/golden

• ābhoṣṇīṣa-śirasaḥ: having heads adorned with turbans

• pīta-āsyāḥ: having yellow faces

• pīta-mūrdhajāḥ: having yellow hair

• tataḥ: then/thereafter

• varṣa-sahasra-anta: the end of a thousand years

• uṣitvā: having dwelt/abided

• vimala-ojasaḥ: of spotless radiance/pure vigor

Speaker

Suta Goswami