Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्त्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डय उवाच तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता / समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ പൂർവവിഭാഗത്തിൽ മുപ്പത്താറാം അധ്യായം. മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—തപനൻ (സൂര്യൻ) എന്നവന്റെ പുത്രിയായ ദേവി, ത്രിലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധയായ മഹാഭാഗ്യവതി യമുന, നദി ഒഴുകുന്ന ആ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.

Verse 2

येनैव निः सृता गङ्गा तेनैव यमुना गता / योजनानां सहस्त्रेषु कीर्तनात् पापनाशनी

ഗംഗ പുറപ്പെട്ട അതേ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നുതന്നെ യമുനയും ഒഴുകി. ആയിരക്കണക്കിന് യോജന ദൂരത്തുനിന്നും വെറും കീർത്തന-സ്മരണയാൽ അവൾ പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 3

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर / सर्वपापविनिर्मुक्तः पुनात्यासप्तमं कुलम् / प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! അവിടെ യമുനയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് അവളുടെ ജലം പാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനാകും; ഏഴാം തലമുറ വരെ തന്റെ കുലത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കും. അവിടെ പ്രാണൻ ത്യജിക്കുന്നവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും.

Verse 4

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुनादक्षिण तटे / पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं त्वनरकं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

യമുനയുടെ തെക്കൻ തീരത്ത് ‘അഗ്നിതീർഥം’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ തീർഥമുണ്ട്. അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ധർമ്മരാജന്റെ തീർഥം ‘അനരകം’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് (പിന്നീട്) മരിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവർക്ക് പുനർജന്മമില്ല.

Verse 5

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा संतर्पयेच्छुचिः / धर्मराजं महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः

കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ചതുര്ദശിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായി ധർമരാജനു തർപ്പണം ചെയ്യണം; അതിനാൽ മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

Verse 6

दश तीर्थसहस्त्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथापराः / प्रयागे संस्थितानि स्युरेवमाहुर्मनीषिणः

പതിനായിരം തീർത്ഥങ്ങളും, അതിനുപുറമെ മുപ്പത് കോടി കൂടി, പ്രയാഗത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണെന്ന് മേധാവികൾ പറയുന്നു.

Verse 7

तिस्त्रः कोट्योर्ऽधकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत् / दिवि भूम्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता

വായു പറഞ്ഞു: തീർത്ഥങ്ങൾ മൂന്നു കോടി കൂടാതെ അർദ്ധകോടിയും; ദിവിയിൽ, ഭൂമിയിൽ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉള്ളതെല്ലാം ജാഹ്നവീ (ഗംഗ) എന്നായാണ് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്.

Verse 8

यत्र गङ्गा महाभागा स देशस्तत् तपोवनम् / सिद्धिक्षेत्रं तु तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्

മഹാഭാഗയായ ഗംഗ ഒഴുകുന്നിടം ആ ദേശം തന്നെയാണ് തപോവനം; ഗംഗാതീരത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ സിദ്ധിക്ഷേത്രമെന്ന് അറിയണം.

Verse 9

यत्र देवो महादेवो देव्या सह महेश्वरः / आस्ते वटेश्वरो नित्यं तत् तीर्थं तत् तपोवनम्

ദേവാദിദേവനായ മഹാദേവൻ, ദേവിയോടുകൂടെ മഹേശ്വരൻ വടേശ്വരനായി നിത്യവും വസിക്കുന്നിടം—അതേ തീർത്ഥം, അതേ തപോവനം.

Verse 10

इदं सत्यं द्विजातीनां साधूनामात्मजस्य च / सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य तु

ഈ ഉപദേശം ദ്വിജന്മാർക്കും സദ്ജനങ്ങൾക്കും സ്വന്തം പുത്രനും വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തുകൾക്കും സത്യമായി പറയേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ ഭക്തിയോടെ അനുസരണമുള്ള വിനീത ശിഷ്യന്റെ ചെവിയിൽ മാത്രം മൃദുവായി ജപിച്ച് പറയണം।

Verse 11

इदं धन्यमिदं स्वर्ग्यमिदं मेध्यमिदं सुखम् / इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्

ഇത് ധന്യം, ഇത് സ്വർഗ്ഗപ്രദം, ഇത് ശുദ്ധികരം, ഇത് സുഖം. ഇത് പുണ്യം, ഇത് രമ്യം, ഇത് പാവനം—ധർമ്മാനുസൃതമായ പരമോന്നത മാർഗ്ഗം ഇതുതന്നെ।

Verse 12

महर्षोणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् / अत्राधीत्य द्विजो ऽध्यायं निर्मलत्वमवाप्नुयात्

ഇത് മഹർഷിമാരുടെ ഗുഹ്യോപദേശം; ഇത് സർവ്വപാപമോചനമാണ്. ഇവിടെ ഈ അധ്യായം അധ്യയനം ചെയ്താൽ ദ്വിജൻ അന്തഃശുദ്ധി, നിർമ്മലത, പ്രാപിക്കും।

Verse 13

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थं पुण्यं सदा शुचिः / जातिस्मरित्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते

എപ്പോഴും ശുചിയായി ഈ പുണ്യ തീർത്ഥകഥ നിത്യമായി ശ്രവിക്കുന്നവൻ മുൻജന്മസ്മരണശക്തി നേടുകയും സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യും।

Verse 14

प्राप्यन्ते तानितीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः / स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव

ആ തീർത്ഥങ്ങൾ സദ്ജനങ്ങൾക്കാണ് ലഭിക്കുന്നത്—ശിഷ്ടരുടെ ആചാരം അനുസരിക്കുന്നവർക്ക്. ഹേ കൗരവ്യ, തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്‌ക; വക്രബുദ്ധിയാകരുത്।

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान् मार्कण्डेयो महामुनिः / तीर्तानि कथयामास पृथिव्यां यानि कानिचित्

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഭഗവാൻ മഹാമുനി മാർകണ്ഡേയൻ ഭൂമിയിൽ ഉള്ള ചില പുണ്യ തീർത്ഥങ്ങളെ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി।

Verse 16

भूसमुद्रादिसंस्थानं प्रमाणं ज्योतिषां स्थितम् / पृष्टः प्रोवाच सकलमुक्त्वाथ प्रययो मुनिः

ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മুনি ഭൂമി-സമുദ്രാദികളുടെ ക്രമീകരണവും ജ്യോതിഷ്കങ്ങളുടെ നിശ്ചിത അളവുകളും സ്ഥാനങ്ങളും മുഴുവനായി പറഞ്ഞു; എല്ലാം പറഞ്ഞ ശേഷം മুনি പുറപ്പെട്ടു।

Verse 17

य इदं कल्यमुत्थाय पठते ऽथ शृणोति वा / मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

ആർ പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഈ മംഗളകരമായ പാഠം പാരായണം ചെയ്യുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രവണമാത്രം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താലും, അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।