Adhyaya 7

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने हिंसाद्यस्वरूपकथनं नाम षष्ठो ऽध्यायः इन्द्र उवाच भगवन्सर्वमाख्यातं हिंसाद्यस्य तु लक्षणम् / स्तेयस्य लक्षणं किं वा तन्मे विस्तरतो वद

ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗത്തിൽ, ഹയഗ്രീവ-അഗസ്ത്യ സംവാദത്തിലെ ലലിതോപാഖ്യാനത്തിൽ ‘ഹിംസാദികളുടെ സ്വരൂപകഥനം’ എന്ന ആറാം അധ്യായം. ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു— ഭഗവൻ! ഹിംസാദികളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ എല്ലാം നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ മോഷണം (സ്തേയ) എന്നതിന്റെ ലക്ഷണം എന്ത്? അത് എനിക്ക് വിശദമായി പറയുക.

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच पापानामधिकं पापं हननं जीवजातिनाम् / एतस्मादधिकं पापं विश्वस्ते शरणं गते

ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു— പാപങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയ പാപം ജീവജാതികളെ വധിക്കുന്നതാണ്; എന്നാൽ അതിലും വലിയ പാപം, വിശ്വസിച്ച് ശരണം വന്നവനോട് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നതാണ്.

Verse 3

विश्वस्य हत्वा पापिष्ठं शूद्रं वाप्यन्त्यजातिजम् / ब्रह्महत्याधिकं पापं तस्मान्नास्त्यस्य निष्कृतिः

വിശ്വസിച്ച് ശരണം വന്നവനെ വധിക്കുന്നത്— അവൻ അത്യന്തം പാപിയായ ശൂദ്രനോ അന്ത്യജനോ ആയാലും— ബ്രഹ്മഹത്യയെക്കാൾ വലിയ പാപമാണ്; അതിനാൽ ഇതിന് പ്രായശ്ചിത്തമില്ല.

Verse 4

ब्रह्मज्ञस्य दरिद्रस्य कृच्छ्रार्जितधनस्य च / बहुपुत्रकलत्रस्य तेन जीवितुमिच्छतः / तद्द्रव्यस्तेयदोषस्य प्रायश्चित्तं न विद्यते

ബ്രഹ്മജ്ഞനായ, ദരിദ്രനായ, കഷ്ടാർജിതധനം ഉള്ളവനായ, അനേകം പുത്ര-കലത്രങ്ങളോടെ ആ ധനത്തിൽ തന്നെയായി ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ ധനം മോഷ്ടിച്ച ദോഷത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തമില്ല.

Verse 5

विश्वस्तद्रव्यहरणं तस्याप्यधिकमुच्यते / विश्वस्ते वाप्यविश्वस्ते न दरिद्रधनं हरेत्

വിശ്വാസപാത്രന്റെ ദ്രവ്യം അപഹരിക്കൽ അതിലും വലിയ പാപമെന്ന് പറയുന്നു. വിശ്വസ്തനായാലും അവിശ്വസ്തനായാലും—ദരിദ്രന്റെ ധനം ഹരിക്കരുത്.

Verse 6

ततो देवद्विजातीनां हेमरत्नापहारकम् / यो हन्यादविचारेण सो ऽश्वमेधफलं लभेत्

അതിനുശേഷം ദേവന്മാരുടെയും ദ്വിജന്മാരുടെയും സ്വർണ്ണ-രത്നങ്ങൾ അപഹരിക്കുന്നവനെ ആരെങ്കിലും വിചാരമില്ലാതെ വധിച്ചാൽ, അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 7

गुरुदेवद्विजसुहृत्पुत्रस्वात्मसुखेषु च / स्तेयादधःक्रमेणैव दशोत्तरगुणं त्वघम्

ഗുരു, ദേവൻ, ദ്വിജൻ, സുഹൃത്ത്, പുത്രൻ, സ്വന്തം സുഖം—ഇവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മോഷണം ചെയ്താൽ, അധഃക്രമമായി പാപം പത്തിരട്ടിയിലധികമായി വർധിക്കുന്നു.

Verse 8

अन्त्यजात्पादजाद्वैश्यात्क्षत्रियाद्ब्राह्मणादपि / दशोत्तरगुणैः पापैर्लिप्यते धनहारकः

അന്ത്യജൻ, ശൂദ്രൻ, വൈശ്യൻ, ക്ഷത്രിയൻ, ബ്രാഹ്മണൻ—ഇവരിൽ നിന്നു ധനം അപഹരിക്കുന്നവൻ ക്രമമായി പത്തിരട്ടിയിലധികം പാപങ്ങളിൽ ലിപ്തനാകുന്നു.

Verse 9

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् / रहस्यातिरहस्यं च सर्वपापप्रणाशनम्

ഇവിടെയേ അവർ ഒരു പുരാതന ഇതിഹാസം ഉദാഹരിക്കുന്നു—അത് രഹസ്യത്തിലും അതിരഹസ്യവും, സർവ്വപാപനാശിനിയും ആകുന്നു.

Verse 10

पुरा काञ्चीपुरे जातो वज्राख्यो नाम चोरकः / तस्मिन्पुरवरे रम्ये सर्वैश्वर्यसमन्विताः / सर्वे नीरोगिणो दान्ताः सुखिनो दययाञ्चिताः

പുരാതനകാലത്ത് കാഞ്ചീപുരത്തിൽ വജ്രൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു കള്ളൻ ജനിച്ചു. ആ മനോഹര നഗരത്തിൽ എല്ലാവരും സമസ്ത ഐശ്വര്യങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായിരുന്നു; എല്ലാവരും രോഗമില്ലാത്തവർ, സംയമികൾ, സന്തോഷികൾ, കരുണയാൽ നിറഞ്ഞവർ ആയിരുന്നു.

Verse 11

सर्वैश्वर्यसमृद्धे ऽस्मिन्नगरे स तु तस्करः / स्तोकास्तोकक्रमेणैव बहुद्रव्यमपाहरत्

സർവ ഐശ്വര്യങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ ഈ നഗരത്തിൽ ആ കള്ളൻ അല്പം അല്പമായി ക്രമേണ ധാരാളം ധനം കവർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.

Verse 12

तदरण्ये ऽवटं कृत्वा स्थापयामास लोभतः / तद्गोपनं निशार्धायां तस्मिन्दूरं गते सति

ലോഭം കൊണ്ടു അവൻ ആ വനത്തിൽ ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കി (ധനം) വെച്ചു. അർദ്ധരാത്രിയിൽ അവൻ ദൂരെയായി പോയപ്പോൾ അത് മറഞ്ഞുതന്നെ നിലനിന്നു.

Verse 13

किरातः कश्चिदागत्य तं दृष्ट्वा तु दशांशतः / जहाराविदितस्तेन काष्ठभारं वहन्ययौ

ഒരു കിരാതൻ (വനവാസി) വന്ന് അത് കണ്ടു അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. വജ്രന് അറിയാതെ, അവൻ വിറകിന്റെ ഭാരം ചുമന്ന് പോയി.

Verse 14

सो ऽपि तच्छिलयाच्छाद्य मृद्भिरापूर्ययत्नतः / पुनश्च तत्पुरं प्रायाद्वज्रो ऽपि धनतृष्मया

അവനും അത് ഒരു പാറകൊണ്ട് മൂടി മണ്ണുകൊണ്ട് നിറച്ച് പരിശ്രമത്തോടെ മറച്ചു. വജ്രനും ധനതൃഷ്ണയാൽ വീണ്ടും ആ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.

Verse 15

एवं बहुधनं त्दृत्वा निश्चिक्षेप महीतले / किरातो ऽपि गृहं प्राप्य बभाषे मुदितः प्रियाम्

ഇങ്ങനെ ധാരാളം ധനം കണ്ടു അവൻ അത് ഭൂമിയിൽ വെച്ചു. പിന്നെ കിരാതൻ വീട്ടിലെത്തി സന്തോഷത്തോടെ പ്രിയയോട് പറഞ്ഞു.

Verse 16

मया काष्ठं समाहर्तुं गच्छता पथि निर्जने / लब्धं धनमिदं भीरु समाधत्स्व धनार्थिनि

ഹേ ഭീരു, ഞാൻ വിറക് ശേഖരിക്കാൻ നിർജന പാതയിൽ പോകുമ്പോൾ ഈ ധനം ലഭിച്ചു. ഹേ ധനാർത്ഥിനി, ഇതിനെ സൂക്ഷിച്ച് വെക്കുക.

Verse 17

तच्छ्रुत्वा तत्समादाय निधायाभ्यन्तरे ततः / चिन्तयन्ती ततो वाक्यमिदं स्वपतिमब्रवीत्

അത് കേട്ട് അവൾ ആ ധനം എടുത്ത് അകത്ത് വെച്ചു. പിന്നെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഭർത്താവിനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

Verse 18

नित्यं संचरते विप्रो मामकानां गृहेषु यः / मां विलोक्यैवमचिराद्बहुभाग्यवती भवेत्

എന്റെ വീടുകളിൽ നിത്യവും സഞ്ചരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, എന്നെ കണ്ടമാത്രത്തിൽ തന്നെ അധികം വൈകാതെ മഹാഭാഗ്യവാനാകും.

Verse 19

चातुर्वर्ण्यासु नरीषु स्थेयं चेद्राजवल्लभा / किं तु भिल्ले किराते च शैलूषे चान्त्यजातिजे / लक्ष्मीर्न तिष्ठति चिरं शापाद्वल्मीकजन्मनः

രാജവല്ലഭയായ ലക്ഷ്മി ചാതുർവർണ്യത്തിലെ സ്ത്രീകളിൽ നിലകൊള്ളേണ്ടതായിരുന്നാലും, ഭില്ലൻ, കിരാതൻ, ശൈലൂഷൻ, അന്ത്യജാതി എന്നിവരിൽ അവൾ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുകയില്ല—വാൽമീകിജന്മത്തിന്റെ ശാപം മൂലം.

Verse 20

तथापि बहुभाग्यानां पुण्यानामपि पात्रिणे / दृष्टपूर्वं तु तद्वाक्यं न कदाचिद्वृथा भवेत्

എങ്കിലും, മഹാഭാഗ്യശാലിയും പുണ്യവാനുമായ യോഗ്യപാത്രനോട് പറഞ്ഞ, മുമ്പേ സത്യമായി തെളിഞ്ഞ ആ വാക്ക് ഒരിക്കലും വ്യർത്ഥമാകില്ല।

Verse 21

अथ वात्मप्रयासेन कृच्छ्राद्यल्लभ्यते धनम् / तदेव तिष्ठति चिरादन्यद्गच्छति कालतः

സ്വപ്രയത്നത്തോടെ കഷ്ടപ്പെട്ടു ലഭിക്കുന്ന ധനം മാത്രമേ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കൂ; മറ്റുള്ളത് കാലക്രമത്തിൽ ഒഴിഞ്ഞുപോകും।

Verse 22

स्वयमागतवित्तं तु धर्मार्थैर्विनियोजयेत् / कुरुष्वैतेन तस्मात्त्वं वापीकूपादिकाञ्छुभान्

സ്വയം ലഭിച്ച ധനം ധർമ്മകാര്യങ്ങളിൽ വിനിയോഗിക്കണം; അതിനാൽ നീ ഇതുകൊണ്ട് പുണ്യകരമായ കുളം, കിണർ മുതലായവ പണിയുക।

Verse 23

इति तद्वचनं श्रुत्वा भाविभाग्यप्रबोधितम् / बहूदकसमं देशं तत्र तत्र व्यलोकयत्

ആ വാക്ക് കേട്ട്, വരാനിരിക്കുന്ന ഭാഗ്യം ഉണർത്തിയവനായി, ജലസമൃദ്ധമായ അനുയോജ്യ ദേശങ്ങളെ അവൻ ഇവിടെ അവിടെ നിരീക്ഷിച്ചു।

Verse 24

निर्ममे ऽथ महेन्द्रस्य दिग्भागे विमलोदकम् / सुबहुद्रव्यसं साध्यं तटाकं चाक्षयोदकम्

പിന്നീട് മഹേന്ദ്രദിശാഭാഗത്ത്, നിർമ്മലജലമുള്ളതും, ധാരാളം ധനം ചെലവാക്കി സാദ്ധ്യമാകുന്നതുമായ, അക്ഷയജലമുള്ള ഒരു തടാകം അവൻ നിർമ്മിച്ചു।

Verse 25

दत्तेषु कर्मकारिभ्यो निखिलेषु धनेषु च / असंबूर्णं तु तत्कर्म दृष्ट्वा चिन्ताकुलो ऽभवत्

കാർമ്മികർക്കും സമസ്ത ധനവും നൽകിയിട്ടും, ആ പ്രവർത്തി അപൂർണ്ണമാണെന്ന് കണ്ടു അവൻ ചിന്താകുലനായി।

Verse 26

तं चोर वज्रनामानमज्ञातो ऽनुचराम्यहम् / तेनैव बहुधा क्षिप्तं धनं भूरि महीतले

‘വജ്ര’ എന്ന പേരുള്ള ആ കള്ളനെ ഞാൻ അറിയാത്തവനെന്നപോലെ പിന്തുടർന്നു; അവൻ തന്നെ പലവട്ടം ധാരാളം ധനം ഭൂമിയിൽ ചിതറിച്ചു.

Verse 27

स्तोकंस्तोकं हरिष्यामि तत्रतत्र धनं बहु / इति निश्चित्य मनसा तेनाज्ञातस्तमन्वगात्

‘അൽപം അൽപമായി അവിടവിടെയുള്ള ധനം ഏറെ എടുത്തുകൊള്ളാം’ എന്നു മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ച്, അവനറിയാതെ അവനെ പിന്തുടർന്നു.

Verse 28

तथैवात्दृत्य तद्द्रव्यं तेन सेतुमपूरयत् / मध्ये जलावृतस्तेन प्रासादश्चापि शार्ङ्गिणः

അങ്ങനെ തന്നെ ആ ധനം ശേഖരിച്ച് അവൻ സേതുവിനെ പൂരിപ്പിച്ചു; അതിന്റെ നടുവിൽ ശാർങ്ഗിണൻ (വിഷ്ണു)ന്റെ പ്രാസാദവും ജലത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു.

Verse 29

तत्तटाकमभूद्दिव्यमशोषितजलं महत् / सेतुमध्ये चकारासौ शङ्करायतनं महत्

ആ തടാകം ദിവ്യമായി—വലിയതും ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത ജലമുള്ളതും; പിന്നെ അവൻ സേതുവിന്റെ നടുവിൽ ശങ്കരന്റെ മഹത്തായ ആലയം പണിതു.

Verse 30

काननं च क्षयं नीतं बहुसत्त्वसमाकुलम् / तेनाग्र्याणि महार्हाणि क्षेत्राण्यपि चकार सः

അനേകം ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന കാനനം അവൻ ക്ഷയത്തിലാക്കി; അതിനാൽ അവൻ ശ്രേഷ്ഠവും മഹാർഹവുമായ ക്ഷേത്ര-ക്ഷേത്രങ്ങളും ഒരുക്കി।

Verse 31

देवताभ्यो द्विजेभ्यश्च पदत्तानि विभज्य वै / ब्राह्मणांश्च समामन्त्र्य देवव्रातमुखान्बहून्

ദേവതകൾക്കും ദ്വിജന്മാർക്കും നൽകിയ ദാനങ്ങൾ അവൻ വിധിപൂർവ്വം വിഭജിച്ചു; പിന്നെ ദേവവ്രാത മുതലായ അനേകം ബ്രാഹ്മണരെ ക്ഷണിച്ചു।

Verse 32

संतोष्य हेमवस्त्राद्यैरिदं वचनमब्रवीत् / क्व चाहं वीरदत्ताख्यः किरातः काष्ठविक्रयी

സ്വർണം, വസ്ത്രം മുതലായവ നൽകി അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു— ‘ഞാൻ വീരദത്തനെന്ന കിരാതൻ, മരം വിറ്റു ജീവിക്കുന്നവൻ; ഞാൻ എവിടെ!’

Verse 33

क्व वा महासेतुबन्धः क्व देवालयकल्पना / क्व वा क्षेत्राणि कॢप्तानि ब्राह्मणायतनानि च

മഹാസേതുബന്ധം എവിടെ, ദേവാലയങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം എവിടെ; ക్షേത്രങ്ങളുടെ ഒരുക്കവും ബ്രാഹ്മണായതനങ്ങളുടെ സ്ഥാപനം എവിടെ!

Verse 34

कृपयैव कृतं सर्वं भवतां भूसुरोत्तमाः / प्रतिगृह्य तथैवैतद्देवव्रातमुखा द्विजाः

ഹേ ഭൂസുരോത്തമന്മാരേ! ഇതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ മാത്രമാണ് സംഭവിച്ചത്; അതിനാൽ ദേവവ്രാത മുതലായ ദ്വിജന്മാർ ഇതിനെ അതുപോലെ സ്വീകരിക്കട്ടെ।

Verse 35

द्विजवर्मेति नामास्मै तस्यै शीलवतीति च / चक्रुः संतुष्टमनसो महात्मानो महौजसः

അപ്പോൾ മഹാത്മാക്കളും മഹൗജസ്സുമുള്ള ദ്വിജന്മാർ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അവന് ‘ദ്വിജവർമ്മ’ എന്നും അവൾക്ക് ‘ശീലവതി’ എന്നും നാമം നൽകി।

Verse 36

तेषां संरक्षणार्थाय बन्धुमिः सहितो वशी / तत्रैव वसतिं चक्रे मुदितो भार्यया सह

അവരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി വശനായ അവൻ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം അവിടെയേ താമസമുറപ്പിച്ചു; ഭാര്യയോടുകൂടെ സന്തോഷത്തോടെ പാർത്തു।

Verse 37

पुरोहिताभिधानेन देवरातपुरन्त्विति / नाम चक्रे पुरस्यास्य तोष यन्नखिलान्द्विजान्

പുരോഹിതന്റെ നാമത്തെ ആധാരമാക്കി ഈ നഗരത്തിന് ‘ദേവരാതപുരം’ എന്നു പേരിട്ടു; അതുവഴി എല്ലാ ദ്വിജന്മാരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു।

Verse 38

ततः कालवशं प्राप्तो द्विजवर्मा मृतस्तदा / यमस्य ब्रह्मणो विष्णोर्दूता रुद्रस्य चागताः

അതിനുശേഷം കാലവശനായി ദ്വിജവർമ്മ അന്നു മരിച്ചു; അപ്പോൾ യമന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും ദൂതന്മാർ എത്തി।

Verse 39

अन्यो ऽन्यमभवत्तेषां युद्धं देवासुरोपमम् / अत्रान्तरे समागत्य नारदो मुनिरब्रवीत्

അവർക്കിടയിൽ ദേവാസുരസമമായ ഭീകരയുദ്ധം ഉണ്ടായി; അതിനിടയിൽ നാരദമുനി എത്തി പറഞ്ഞു।

Verse 40

मा कुर्वन्तु मिथो युद्धं शृण्वन्तु वचनं मम / अयं किरातश्चैर्येण सेतुबन्धं पुराकरोत्

പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്യരുത്; എന്റെ വചനം കേൾക്കുക. ഈ കിരാതൻ മുൻപ് മോഷണബലത്തോടെ സേതുബന്ധം നിർമിച്ചിരുന്നു.

Verse 41

वायुभूतस्चरेदेको यावद्द्रव्यवतो मृतिः / स बहुभ्यो हरेद्द्रव्यं तेषां यावत्तथा मृतिः

അവൻ വായുഭൂതനായി ഒറ്റയ്ക്കു സഞ്ചരിക്കട്ടെ, ധനവാന്റെ മരണം വരെയും. പിന്നെ പലരിൽ നിന്നുമുള്ള ധനം കവർന്നെടുക്കട്ടെ, അവർക്കും അതുപോലെ മരണം വരെയും.

Verse 42

गतेष्वखिलदूतेषु श्रुत्वा नारदभाषितम् / चचार द्वादशाब्दं तु वायुभूतोंऽतरिक्षगः

എല്ലാ ദൂതന്മാരും പോയശേഷം, നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വായുഭൂതനായി അവൻ ആകാശമാർഗ്ഗത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു വർഷം സഞ്ചരിച്ചു.

Verse 43

भार्यां तस्याह स मुनिस्तव दोषो न किञ्चन / त्वया कृतेन पुण्येन ब्रह्मलोकमितो व्रज

മുനി അവന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു—നിനക്കൊന്നും ദോഷമില്ല. നീ ചെയ്ത പുണ്യഫലത്താൽ ഇവിടെ നിന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകുക.

Verse 44

वायुभूतं पतिं दृष्ट्वा नेच्छति ब्रह्ममन्दिरम् / निर्वेदं परमापन्ना मुनिमेवमभाषत

വായുഭൂതനായ ഭർത്താവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ബ്രഹ്മമന്ദിരത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഇച്ഛിച്ചില്ല. പരമ നിര്വേദം പ്രാപിച്ച് അവൾ മുനിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

Verse 45

विना पतिमहं तेन न गच्छेयं पितामहम् / हहैवास्ते पतिर्यावत्स्वदेहं लभते तथा

അവനെ—ഭർത്താവിനെ—വിട്ടു ഞാൻ പിതാമഹന്റെ അടുക്കൽ പോകുകയില്ല. അയ്യോ! ഭർത്താവ് തന്റെ ദേഹം വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നതുവരെ ഞാൻ ഇവിടെതന്നെ പാർക്കും.

Verse 46

ततस्तु या गतिस्तस्य तामेवानुचराम्यहम् / परिहारो ऽथवा किं तु मया कार्यस्तु तेन वा

അതിനുശേഷം അവന് ഏതു ഗതി വന്നാലും അതേ ഞാൻ അനുഗമിക്കും. പരിഹാരം എന്ത്? എനിക്കോ അവനോ ചെയ്യാനുള്ളത് എന്തുണ്ട്?

Verse 47

इति तस्या वचः श्रुत्वा प्रीतः प्राह तपोधनः / भोगात्मकं शरीरं तु कर्म कार्यकरं तव

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് തപോധനൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു—‘ഭോഗസ്വഭാവമുള്ള ഈ ശരീരം നിന്റെ കർമത്തിന്റെ ഉപകരണം; കർമം നടത്തിക്കുന്നതുമാണ്.’

Verse 48

मम प्रभावाद्भविता परिहारं वदामि ते / निराहारो महातीर्थेस्नात्वा नित्यं हि सांबिकम्

എന്റെ പ്രഭാവത്താൽ പരിഹാരം ഉണ്ടാകും; ഞാൻ നിനക്കു മാർഗം പറയുന്നു. നിരാഹാരനായി മഹാതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് നിത്യവും സാംബികയെ ആരാധിക്കൂ.

Verse 49

पूजयित्वा शिवं भक्त्या कन्दमूलफलाशनः / ध्यात्वा हृदि महेशानं शतरुद्रमनुं जपेत्

ഭക്തിയോടെ ശിവനെ പൂജിച്ച് കന്ദം-മൂലം-ഫലം എന്നിവ ആഹാരമാക്കുക. ഹൃദയത്തിൽ മഹേശാനെ ധ്യാനിച്ച് ‘ശതരുദ്ര’ മന്ത്രം ജപിക്കുക.

Verse 50

ब्रह्महा मुच्यते पापैरष्टोत्तरसहस्रतः / पापैरन्यैश्च सकलैर्मुच्यते नात्र संशयः

ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനും ആയിരത്തി എട്ടുനൂറ് പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; മറ്റു എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമും മോചിതനാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

Verse 51

इत्यादिश्य ददौ तस्यै रुद्राध्यायं तपोधनः / अनुगृह्येति तां नारीं तत्रैवान्तर्द्धिमागमत्

ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച് തപോധനൻ അവൾക്ക് രുദ്രാധ്യായം നൽകി; ‘അനുഗ്രഹം’ എന്നു പറഞ്ഞു ആ സ്ത്രീയെ കൃപിച്ച് അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം പ്രാപിച്ചു.

Verse 52

भर्तुः प्रियार्थे संकल्प्य जजाप परमं जपम् / विमुक्तस्तेयदोषेण स्वशरीरमवाप सः

ഭർത്താവിന്റെ പ്രിയത്തിനായി സംकल्पിച്ച് അവൻ പരമജപം ജപിച്ചു; മോഷണദോഷത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി തന്റെ ശരീരം വീണ്ടും പ്രാപിച്ചു.

Verse 53

ततो वज्राभिधश्चौरः कालधर्ममुपागतः / अन्ये तद्द्रव्यवन्तो ऽपि कालधर्ममुपागताः

അതിനുശേഷം ‘വജ്ര’ എന്ന പേരുള്ള കള്ളൻ കാലധർമ്മം പ്രാപിച്ചു; ആ ധനം കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റുള്ളവരും കാലധർമ്മം പ്രാപിച്ചു.

Verse 54

यमस्तु तान्समाहूय वाक्यं चैतदुवाच ह

അപ്പോൾ യമൻ അവരെ വിളിച്ചു ചേർത്ത് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

Verse 55

भवद्भिस्तु कृतं पापं दैवात्सुकृतमप्युत / किमिच्छथ फलं भोक्तुं दुष्कृतस्य शुभस्य वा

നിങ്ങൾ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ദൈവയോഗത്താൽ കുറെ പുണ്യവും സംഭവിച്ചു. പറയുക, ഏത് ഫലമാണ് അനുഭവിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്—ദുഷ്കൃതത്തിന്റേതോ ശുഭകർമ്മത്തിന്റേതോ?

Verse 56

इति तस्य वचः श्रुत्वा प्रोचुर्वज्रादिकास्ततः / सुकृतस्य फलं त्वादौ पश्चात्पापस्य भुज्यते

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വജ്രാദികൾ പറഞ്ഞു—ആദ്യം പുണ്യഫലം അനുഭവിക്കുന്നു; പിന്നെ പാപഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.

Verse 57

पुनराह यमो यूयं पुत्रमित्र कलत्रकैः / एतस्यैव बलात्सर्वे त्रिदिवं गच्छत द्रुतम्

പിന്നെയും യമൻ പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പുത്രൻ, മിത്രൻ, ഭാര്യ എന്നിവരോടുകൂടെ, ഇവന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെ വേഗം ത്രിദിവത്തിലേക്ക് (സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക്) പോകുവിൻ.

Verse 58

ते ऽधिरुह्य विमानाग्र्यं द्विजवर्माणमाश्रिताः / यथोचितफलोपेतास्त्रिदिवं जग्मुरञ्जसा

അവർ ശ്രേഷ്ഠമായ വിമാനത്തിൽ കയറി, ദ്വിജവർമ്മയെ ആശ്രയിച്ച്, യഥോചിത ഫലങ്ങളോടെ എളുപ്പത്തിൽ ത്രിദിവത്തിലേക്ക് (സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക്) പോയി.

Verse 59

द्विजवर्माखिलांल्लोकानतीत्य प्रमदासखः / गाणपत्यमनुप्राप्य कैलासे ऽद्यापि मोदते

പ്രമദകളുടെ സഖനായ ദ്വിജവർമ്മൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളും അതിക്രമിച്ച് ഗാണപത്യപദം പ്രാപിച്ച്, ഇന്നും കൈലാസത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.

Verse 60

इन्द्र उवाच तारतम्यविभागं च कथय त्वं महामते / सेतुबन्धादिकानां च पुण्यानां पुण्यवर्धनम्

ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹാമതേ, പുണ്യങ്ങളുടെ താരതമ്യവിഭാഗം പറഞ്ഞുതരിക; സേതുബന്ധം മുതലായ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ പുണ്യം എങ്ങനെ വർധിപ്പിക്കുന്നു എന്നും വിശദമാക്കുക।

Verse 61

बृहस्पतिरुवाच पुण्यस्यार्द्धफलं प्राप्य द्विजवर्मा महायशाः / वज्रः प्राप्य तदर्धं तु तदर्धेन युताः परे

ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു—മഹായശസ്സുള്ള ദ്വിജവർമ്മൻ പുണ്യഫലത്തിന്റെ പകുതി നേടി; വജ്രൻ അതിന്റെ പകുതി നേടി; മറ്റുള്ളവർ ആ പകുതിയുടെ പകുതിയോളം മാത്രമേ പങ്കാളികളായുള്ളൂ।

Verse 62

मनोवाक्कायचेष्टाभिश्चतुर्धाक्रियते कृतिः / विनश्येत्तेन तेनैव कृतैस्तत्परिहारकैः

മനം, വാക്ക്, ശരീരചേഷ്ട, പ്രവർത്തി—ഇവ നാലുവിധത്തിൽ കർമ്മം നടക്കുന്നു; അതത് വഴിയിലൂടെ ചെയ്ത പരിഹാരക (പ്രായശ്ചിത്ത) കർമ്മങ്ങളാൽ അതു നശിക്കുന്നു।

Verse 63

इन्द्र उवाच आसवस्य तु किं रूपं को दोषः कश्चवा गुणः / अन्नं दोषकरं किं तु तन्मे विस्तरतो वद

ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു—ആസവത്തിന്റെ സ്വരൂപം എന്ത്? അതിന്റെ ദോഷം ഏത്, ഗുണം ഏത്? കൂടാതെ ഏത് അന്നമാണ് ദോഷകരം? ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയുക।

Verse 64

बृहस्पतिरुवाच पैष्टिकं तालजं कैरं माधूकं गुडसंभवम् / क्रमान्न्यूनतरं पापं तदर्द्धार्द्धार्द्धतस्तथा

ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു—പിഷ്ടത്തിൽ നിന്നുള്ളത്, താളത്തിൽ നിന്നുള്ളത്, കൈരത്തിൽ നിന്നുള്ളത്, മാധൂകത്തിൽ നിന്നുള്ളത്, ഗുഡത്തിൽ നിന്നുള്ളത്—ഇവയിൽ ക്രമമായി പാപം കുറയുന്നു; അത് പകുതി-പകുതി-പകുതി എന്നിങ്ങനെ കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 65

क्षत्रियादित्रिवर्णानामासवं पेयमुच्यते / स्त्रीणामपि तृतीयादि पेयं स्याद्ब्राह्मणीं विना

ക്ഷത്രിയാദി ത്രിവർണ്ണർക്കു ആസവം പാനീയമെന്നു പറയുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കും തൃതീയാദി പാനീയം അനുവദ്യം; ബ്രാഹ്മണിയെ ഒഴികെ.

Verse 66

पतिहीना च कन्या च त्यजेदृतुमती तथा / अभर्तृसन्निधौ नारी मद्यं पिबति लोलुपा

ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീയെയും കന്യയെയും, ഋതുമതിയെയും ത്യജിക്കണം. ഭർത്താവിന്റെ സന്നിധിയില്ലാതെ ലോലുപയായ സ്ത്രീ മദ്യം കുടിക്കുന്നു.

Verse 67

उन्मादिनीति साख्याता तां त्यजेदन्त्यजामिव

അവളെ ‘ഉന്മാദിനി’ എന്നു വിളിക്കുന്നു; അവളെ അന്ത്യജയെപ്പോലെ ത്യജിക്കണം.

Verse 68

दशाष्टषट्चतस्रस्तु द्विजातीनामयं भवेत् / स्त्रीणां मद्यं तदर्द्धं स्यात्पादं स्याद्भर्तृसङ्गमे

ദ്വിജർക്കു ഇത് പത്ത്, എട്ട്, ആറു, നാല് എന്ന അളവാകുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് മദ്യം അതിന്റെ പകുതി; ഭർത്തൃസംഗമത്തിൽ അതിന്റെ പാദം (നാലിലൊന്ന്) ആകുന്നു.

Verse 69

मद्यं पीत्वा द्विजो मोहात्कृच्छ्रचान्द्रायमं चरेत् / जपेच्चायुतगायत्रीं जातवेदसमेव वा

ദ്വിജൻ മോഹവശാൽ മദ്യം കുടിച്ചാൽ, കൃച്ഛ്ര-ചാന്ദ്രായണ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. കൂടാതെ ആയുത ഗായത്രിയോ ‘ജാതവേദസ്’ മന്ത്രമോ ജപിക്കണം.

Verse 70

अम्बिका हृदयं वापि जपेच्छुद्धो भवेन्नरः / क्षत्रियो ऽपि त्रिवर्णानां द्विजादर्धोर्ऽधतः क्रमात्

ശുദ്ധനായി ‘അംബികാ ഹൃദയം’ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ പവിത്രനാകുന്നു. ത്രിവർണങ്ങളിൽ ക്ഷത്രിയന് ദ്വിജന്റെ ജപത്തിൽ നിന്ന് ക്രമമായി പകുതി അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പകുതി ജപം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 71

स्त्रीणामर्धार्धकॢप्तिः स्यात्कारयेद्वा द्विजैरपि / अन्तर्जले सहस्रं वा जपेच्छुद्धिमवाप्नुयात्

സ്ത്രീകൾക്കു പകുതിയുടെ പകുതി എന്ന വിധിയുണ്ട്; അല്ലെങ്കിൽ ദ്വിജന്മാരാൽ ജപം ചെയ്യിക്കാം. ജലത്തിനുള്ളിൽ നിന്നു സഹസ്രം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

Verse 72

लक्ष्मीः सरस्वती गौरी चण्डिका त्रिपुरांबिका / भैरवो भैरवी काली महाशास्त्री च मातरः

ലക്ഷ്മീ, സരസ്വതി, ഗൗരി, ചണ്ഡിക, ത്രിപുരാംബിക; ഭൈരവൻ, ഭൈരവി, കാളി, മഹാശാസ്ത്രി—ഇവയാണ് മാതൃസ്വരൂപ ദേവശക്തികൾ.

Verse 73

अन्याश्च शक्तयस्तासां पूजने मधु शस्यते / ब्राह्मणस्तु विना तेन यजेद्वेदाङ्गपारगः

അവർക്കു മറ്റു ശക്തികളും ഉണ്ട്; അവരുടെ പൂജയിൽ മധു (തേൻ) പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ വേദാംഗങ്ങളിൽ പാരംഗതനായ ബ്രാഹ്മണൻ അതില്ലാതെയും യജനം നടത്താം.

Verse 74

तन्निवेदितमश्नन्तस्तदनन्यास्तदात्मकाः / तासां प्रवाहा गच्छन्ति निर्लेपास्ते परां गतिम्

അവർക്കു നിവേദിച്ച നൈവേദ്യം ഭുജിച്ച്, അവരിൽ തന്നെ അനന്യമായി തദാത്മരായവർ—അവരുടെ ദിവ്യപ്രവാഹത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു; നിർലേപരായി പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 75

कृतस्याखिलपापस्य ज्ञानतो ऽज्ञानतो ऽपि वा / प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं पराशक्तेः पदस्मृतिः

ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും—അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ—ഇതാണ് പ്രായശ്ചിത്തമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു: പരാശക്തിയുടെ പാദസ്മരണം।

Verse 76

अनभ्यर्च्य परां शक्तिं पिबेन्मद्यं तु यो ऽधमः / रौरवे नरके ऽब्दं तु निवसेद्ब्रिन्दुसंख्यया

പരാശക്തിയെ ആരാധിക്കാതെ മദ്യം കുടിക്കുന്ന അധമൻ, റൗരവ നരകത്തിൽ തുള്ളികളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ വസിക്കും।

Verse 77

भोगेच्छया तु यो मद्यं पिबेत्स मानुषाधमः / प्रायश्चितं न चैवास्य शिलाग्निपतनादृते

ഭോഗലാലസയോടെ മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ അധമൻ; പാറയിലും അഗ്നിയിലും പതനം ഒഴികെ അവന് പ്രായശ്ചിത്തമില്ല।

Verse 78

द्विजो मोहान्न तु पिबेत्स्नेहाद्वा कामतो ऽपि वा / अनुग्रहाच्च महतामनुतापाच्च कर्मणः

ദ്വിജൻ മോഹത്താലോ സ്നേഹത്താലോ കാമത്താലോ മദ്യം കുടിക്കരുത്; മഹാത്മാക്കളുടെ അനുഗ്രഹം എന്ന പേരിലും അല്ല, സ്വന്തം കർമ്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അനുതാപത്താലും അല്ല।

Verse 79

अर्चनाच्च पराशक्तेर्यमैश्च नियमैरपि / चान्द्रायणेन कृच्छ्रेण दिनसंख्याकृतेन च / शुद्ध्येच्च ब्राह्मणो दोषाद्द्विगुणाद्बुद्धिपूर्वतः

പരാശക്തിയുടെ അർച്ചന, യമ-നിയമങ്ങളുടെ അനുഷ്ഠാനം, ചാന്ദ്രായണം, ദിവസസംഖ്യപ്രകാരം ചെയ്യുന്ന കൃച്ഛ്രം—ഇവയാൽ ബുദ്ധിപൂർവ്വം ചെയ്ത ഇരട്ട ദോഷത്തിൽ നിന്നുപോലും ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധനാകും।