Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्
imaṃ vṛttāntamākarṇya bhavānīpatikhyayaḥ / nāradaṃ preṣayitvāśu taduktaṃ satataṃ smaran
ഈ വൃത്താന്തം കേട്ട ഭവാനീപതി (ശിവൻ) ഉടൻ നാരദനെ അയച്ചു; അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നിരന്തരം സ്മരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു।