Shloka 2
Nārada Instructs Dakṣa’s Sons; Allegory of the World; Dakṣa Curses Nārada
अपृथग्धर्मशीलास्ते सर्वे दाक्षायणा नृप । पित्रा प्रोक्ता: प्रजासर्गे प्रतीचीं प्रययुर्दिशम् ॥ २ ॥
apṛthag-dharma-śīlās te sarve dākṣāyaṇā nṛpa pitrā proktāḥ prajā-sarge pratīcīṁ prayayur diśam
ഹേ രാജാവേ! ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാരായ അവർ എല്ലാവരും സ്വഭാവത്തിലും ധർമ്മശീലത്തിലും ഒരുപോലെ, പിതൃആജ്ഞയ്ക്ക് വിനീതമായി അനുസരിക്കുന്നവരായിരുന്നു. സന്തതി വർധിപ്പിക്കുവാൻ പിതാവ് കല്പിച്ചതോടെ അവർ പടിഞ്ഞാറോട്ട് പോയി।
FAQs
This verse states that Daksha’s sons were uniform in character and, on their father’s instruction to produce progeny, they departed toward the western direction to carry out that task.
It highlights their collective, unified mindset and obedience, setting the scene for how a whole group responds similarly within the unfolding narrative of creation and instruction.
Shared values and unified purpose make collective efforts effective; when guidance is accepted and a clear goal is set, a group can move decisively in one direction.