Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 67
Diti’s Puṁsavana Vow, Indra’s Intervention, and the Birth of the Maruts
सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥
sakṛd iṣṭvādi-puruṣaṁ puruṣo yāti sāmyatām saṁvatsaraṁ kiñcid ūnaṁ dityā yad dharir arcitaḥ
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ആ നാല്പത്തൊമ്പത് മരുതന്മാർ ദേവതുല്യരായി. ഭഗവാൻ ഹരി അവരുടെ മാതൃദോഷം നീക്കി, അവരെ സോമപാന ദേവഗണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. അതിനാൽ ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും പരമേശ്വരന്റെ കരുണയാൽ അവർ ദേവസമാനരായത് അത്ഭുതമോ?
FAQs
This verse states that even a single act of worship of the original Supreme Person can elevate one toward His likeness—showing the extraordinary potency of bhakti.
In the narrative of Canto 6, Chapter 18, Diti undertakes a sustained vow of worship; this verse highlights the near-completion of that vow and its spiritual efficacy.
Begin consistent devotion—daily prayer, mantra, or service—trusting that even small, sincere acts of bhakti have transformative spiritual power.