Shloka 9
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
बभ्रुर्देवावृधसुतस्तयो: श्लोकौ पठन्त्यमू । यथैव शृणुमो दूरात् सम्पश्यामस्तथान्तिकात् ॥ ९ ॥
babhrur devāvṛdha-sutas tayoḥ ślokau paṭhanty amū yathaiva śṛṇumo dūrāt sampaśyāmas tathāntikāt
ദേവാവൃധന്റെ പുത്രൻ ബഭ്രു. ദേവാവൃധനും ബഭ്രുവും സംബന്ധിച്ച് പൂർവ്വികർ പാടിയ രണ്ടു പ്രസിദ്ധ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ ഉണ്ട്. നാം ദൂരത്തിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ, അടുത്തും അവരുടെ ഗുണമഹിമയെ ദർശിക്കുന്നു।
FAQs
This verse conveys that the subject being praised is so renowned and evident that one can perceive it regardless of distance—heard widely and also directly witnessed.
Babhru is described as the son of Devāvṛdha; Śukadeva cites him as a traditional authority who recites two well-known verses about the persons being discussed in this lineage narrative.
It highlights the power of śravaṇa (hearing): sincere hearing of sacred topics makes spiritual truths feel immediate and “visible,” whether one is physically near a holy place or far from it.