Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 8
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
पुरुहोत्रस्त्वनो: पुत्रस्तस्यायु: सात्वतस्तत: । भजमानो भजिर्दिव्यो वृष्णिर्देवावृधोऽन्धक: ॥ ६ ॥ सात्वतस्य सुता: सप्त महाभोजश्च मारिष । भजमानस्य निम्लोचि: किङ्कणो धृष्टिरेव च ॥ ७ ॥ एकस्यामात्मजा: पत्न्यामन्यस्यां च त्रय: सुता: । शताजिच्च सहस्राजिदयुताजिदिति प्रभो ॥ ८ ॥
puruhotras tv anoḥ putras tasyāyuḥ sātvatas tataḥ bhajamāno bhajir divyo vṛṣṇir devāvṛdho ’ndhakaḥ
അനുവിന്റെ പുത്രൻ പുരുഹോത്രൻ; അവന്റെ പുത്രൻ ആയു; ആയുവിന്റെ പുത്രൻ സാത്വതൻ. ഹേ മഹാരാജാ, സാത്വതന് ഏഴ് പുത്രന്മാർ—ഭജമാനൻ, ഭജി, ദിവ്യൻ, വൃഷ്ണി, ദേവാവൃധൻ, അന്ധകൻ, മഹാഭോജൻ. ഭജമാനന്റെ ഒരു ഭാര്യയിൽ നിന്ന് നിമ്ലോചി, കിങ്കണ, ധൃഷ്ടി; മറ്റൊരു ഭാര്യയിൽ നിന്ന് ശതാജിത്, സഹസ്രാജിത്, അയുതാജിത് ജനിച്ചു।
FAQs
It lists key ancestors and branches—Anu → Puruhotra → Āyu → Sātvata—and names Sātvata’s notable descendants such as Vṛṣṇi, Devāvṛdha, Andhaka, and Bhajamāna, establishing the dynastic framework leading toward the Yadu-Vṛṣṇi line associated with Krishna’s appearance.
Shukadeva narrates sacred lineages to show how divine providence arranges dynasties and devotees, and to connect historical kings and clans to Krishna’s advent—helping Parikshit hear the Lord’s descent and pastimes in proper context.
By seeing history as guided by dharma and the Lord’s plan, one develops श्रद्धा (faith) in Bhagavatam’s message, honors saintly lineages, and stays oriented toward the ultimate purpose of hearing—remembering Krishna and cultivating bhakti.