Shloka 45
Uddhava Meets the Gopīs: Bhramara-gītā and Kṛṣṇa’s Message of Separation
कस्मात् कृष्ण इहायाति प्राप्तराज्यो हताहित: । नरेन्द्रकन्या उद्वाह्य प्रीत: सर्वसुहृद् वृत: ॥ ४५ ॥
kasmāt kṛṣṇa ihāyāti prāpta-rājyo hatāhitaḥ narendra-kanyā udvāhya prītaḥ sarva-suhṛd-vṛtaḥ
കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ എന്തിന് വരണം? രാജ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു, ശത്രുക്കളെ വധിച്ചിരിക്കുന്നു, രാജകുമാരിമാരെ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അവിടെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളും ഹിതൈഷികളും ചുറ്റിനിൽക്കേ സന്തുഷ്ടനാണ്।
FAQs
This verse voices the gopīs’ sorrowful logic in separation: Krishna is now established as a royal hero, married into royal families, and surrounded by friends—so, from their viewpoint, He has little worldly reason to come back, intensifying their viraha-bhakti.
In the Bhramara-gītā section, Śrīmatī Rādhārāṇī (representing the gopīs’ mood) speaks to a bumblebee, treating it like a messenger connected with Krishna, while lamenting His life in Dvārakā.
It teaches steadiness in devotion even when God seems “distant”: instead of reducing bhakti to convenience or visible reciprocation, one deepens remembrance, longing, and sincerity—turning separation into intensified spiritual focus.