Shloka 15
Akrūra’s Prayers (Akrūra-stuti): The Lord as Cause of Causes, Virāṭ, and the Goal of All Paths
त्वय्यव्ययात्मन् पुरुषे प्रकल्पिता लोका: सपाला बहुजीवसङ्कुला: । यथा जले सञ्जिहते जलौकसो- ऽप्युदुम्बरे वा मशका मनोमये ॥ १५ ॥
tvayy avyayātman puruṣe prakalpitā lokāḥ sa-pālā bahu-jīva-saṅkulāḥ yathā jale sañjihate jalaukaso ’py udumbare vā maśakā mano-maye
അവ്യയാത്മൻ പുരുഷാ! അധിഷ്ഠാതൃ ദേവന്മാരോടുകൂടിയ എല്ലാ ലോകങ്ങളും, അനവധി ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞവ, നിനക്കുള്ളിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതമായി ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും ആധാരമായ നിനക്കുള്ളിൽ അവ ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു—ജലജീവികൾ സമുദ്രത്തിൽ നീന്തുന്നതുപോലെയും, സൂക്ഷ്മ കീടങ്ങൾ ഉദുംബരഫലത്തിനുള്ളിൽ കുഴിയിടുന്നതുപോലെയും.
FAQs
This verse states that all worlds, their rulers, and countless beings are contained within the imperishable Supreme Person, just as aquatic life exists within water—indicating Krishna as the all-encompassing shelter.
Akrura uses a vivid analogy to show how innumerable beings can be held within a single support; similarly, the Lord contains all worlds effortlessly, even beyond what the mind can fully grasp.
Remembering that everything rests in the Supreme helps reduce anxiety and ego, encouraging humility, devotion, and trust that one’s life is supported by a higher, all-pervading reality.