Shloka 23
Rāsa-līlā Begins; Divine Multiplication; Moral Doubt and Its Resolution
सोऽम्भस्यलं युवतिभि: परिषिच्यमान: प्रेम्णेक्षित: प्रहसतीभिरितस्ततोऽङ्ग । वैमानिकै: कुसुमवर्षिभिरीड्यमानो रेमे स्वयं स्वरतिरत्र गजेन्द्रलील: ॥ २३ ॥
so ’mbhasy alaṁ yuvatibhiḥ pariṣicyamānaḥ premṇekṣitaḥ prahasatībhir itas tato ’ṅga vaimānikaiḥ kusuma-varṣibhir īdyamāno reme svayaṁ sva-ratir atra gajendra-līlaḥ
പ്രിയ രാജാവേ, വെള്ളത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഗോപിമാർ എല്ലാടവും വെള്ളം തളിക്കുമ്പോഴും സ്നേഹനോട്ടങ്ങളാൽ അവനെ നോക്കുമ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിമാനങ്ങളിൽ നിന്ന ദേവന്മാർ പുഷ്പവർഷം നടത്തി അവനെ സ്തുതിച്ചു; സ്വയംതൃപ്തനായ ഭഗവാൻ അവിടെ ഗജേന്ദ്രനെപ്പോലെ കളിച്ചു രമിച്ചു.
FAQs
This verse describes Kṛṣṇa as sva-ratiḥ—fully satisfied in Himself—showing that His enjoyment is not born of need or lack, but is the Lord’s divine, transcendental līlā that reciprocates with the gopīs’ pure love.
The verse states that celestial beings in vimānas praise Kṛṣṇa and shower flowers, indicating divine approval and glorification of the Lord’s supreme pastime, which even the gods revere.
Cultivate loving remembrance of Kṛṣṇa’s līlā with reverence and purity, and practice devotion without selfish demand—aiming for love that seeks only to please the Lord, not personal gratification.