Shloka 22
Rāsa-līlā Begins; Divine Multiplication; Moral Doubt and Its Resolution
ताभिर्युत: श्रममपोहितुमङ्गसङ्ग- घृष्टस्रज: स कुचकुङ्कुमरञ्जिताया: । गन्धर्वपालिभिरनुद्रुत आविशद् वा: श्रान्तो गजीभिरिभराडिव भिन्नसेतु: ॥ २२ ॥
tābhir yutaḥ śramam apohitum aṅga-saṅga- ghṛṣṭa-srajaḥ sa kuca-kuṅkuma-rañjitāyāḥ gandharva-pālibhir anudruta āviśad vāḥ śrānto gajībhir ibha-rāḍ iva bhinna-setuḥ
ഗോപിമാരോടുള്ള സംഗമലീലയിൽ ചതഞ്ഞ അവന്റെ മാല അവരുടെ സ്തനങ്ങളിലെ കുങ്കുമം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു. ഗോപിമാരുടെ ക്ഷീണം അകറ്റാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ യമുനാജലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഗന്ധർവന്മാരെപ്പോലെ പാടുന്ന തേൻചീറ്റകൾ വേഗത്തിൽ പിന്നാലെ വന്നു. സഹചാരികളോടൊപ്പം വെള്ളത്തിലിറങ്ങുന്ന രാജസ ഗജേന്ദ്രനെപ്പോലെ അവൻ തോന്നി; ശക്തനായ ആന നെൽപ്പാടത്തിലെ തടയണകൾ തകർക്കുന്നതുപോലെ, ലോകികവും വൈദികവും ആയ മര്യാദകൾ അവൻ അതിക്രമിച്ചു.
FAQs
It depicts Kṛṣṇa, accompanied by the gopīs, entering the waters to relieve fatigue, with vivid devotional imagery showing their intimate yet transcendental association.
The simile emphasizes His powerful, majestic movement as He enters the water, while also conveying the playful exhaustion after sportive pastimes with the gopīs.
By remembering that Kṛṣṇa is the center of all pure love and joy, one can redirect worldly longing into devotion—seeking spiritual refreshment through sincere bhakti and remembrance of His līlās.