Mantra 2
Sukta 117
इहैव सन्तः प्रति दद्म एनज्जीवा जीवेभ्यो नि हराम एनत्। अपमित्य धान्यं१ यज्जघसाहमिदं तदग्ने अनृणो भवामि
iháiva sántaḥ práti dadmá enaj jīvā́ jīvébhyo ní harāma enat | apamítya dhā́nyam yáj jaghā́sā́ham idáṃ tád agne anṛṇó bhavāmi
Here, even here, while yet we live, we pay it back; we living render to the living, and wholly bear away this burden. O Misfortune—this grain which I have eaten—therewith, O Agni, for that very cause, I become discharged from debt.
ഇവിടെയേ—അതെ, ഇവിടെയേ—നാം ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴുതന്നെ ഇതു തിരികെ കൊടുക്കുന്നു; ജീവിക്കുന്ന നാം, ജീവിക്കുന്നവർക്കുതന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു; ഈ ഭാരത്തെ പൂർണ്ണമായി നീക്കി കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഹേ അപമിതി (ദുര്ഭാഗ്യം), ഞാൻ ഭക്ഷിച്ച ഈ ധാന്യത്താൽ—അതേ കാരണത്താൽ, ഹേ അഗ്നേ, ഞാൻ കടത്തിൽ നിന്നു മോചിതൻ (അനൃണൻ) ആകുന്നു.
Rishi: Atharvanic tradition (Anṛṇya cluster)
Devata: Agni; with apamitya as expelled evil
Chandas: Anuṣṭubh
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"vira","emotional_arc":"From burdened obligation to decisive repayment and calm closure.","listener_experience":"Empowerment through concrete action; relief and restored dignity.","intensity":5}