Sukta 2

Mantra 1

अध्यात्मम्। (४४ चतुष्पदा पुरःशाक्वरा भुरिक्; ४५ अतिजागतगर्भा)। उद॑स्य के॒तवो॑ दि॒वि शु॒क्रा भ्राज॑न्त ईरते । आ॒दि॒त्यस्य॑ नृ॒चक्ष॑सा॒ महि॑व्रतस्य मी॒ढुषः॑

ആകാശത്തിൽ അവന്റെ ദീപ്തമായ അടയാളങ്ങൾ ഉയർന്നു വരുന്നു; പ്രകാശിച്ച് ജ്വലിച്ച് ചലനത്തിലാകുന്നു—മനുഷ്യരെ കാണുന്ന ആദിത്യന്റെ, മഹാവ്രതധാരിയുടെ, ഉദാരദാതാവിന്റെ.

Mantra 2

दि॒शां प्र॒ज्ञानां॑ स्व॒रय॑न्तम॒र्चिषा॑ सुप॒क्षमा॒शुं प॒तय॑न्तमर्ण॒वे। स्तवा॑म सूर्यं॒ भुव॑नस्य गो॒पां यो र॒श्मिभि॒र्दिश॑ आ॒भाति॒ सर्वाः॑

ദിക്കുകളുടെ ജ്ഞാനികളിൽ പ്രജ്ഞാവാൻ, തന്റെ അർച്ചിസ്സായ തേജസ്സാൽ മുഴങ്ങുന്നവൻ; നല്ല ചിറകുള്ളവൻ, വേഗവാൻ, അർണവത്തിൽ പറക്കുന്നവൻ—അത്തരം സൂര്യനെ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു: ഭുവനത്തിന്റെ ഗോപൻ, തന്റെ രശ്മികളാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ.

Mantra 3

यत् प्राङ् प्र॒त्यङ् स्व॒धया॒ यासि॒ शीभं॒ नाना॑रूपे॒ अह॑नी॒ कर्षि॑ मा॒यया॑ । तदा॑दित्य॒ महि॒ तत् ते॒ महि॒ श्रवो॒ यदेको॒ विश्वं॒ परि॒ भूम॒ जाय॑से

നീ ചിലപ്പോൾ കിഴക്കോട്ടും, പിന്നെ പടിഞ്ഞാറോട്ടും, നിന്റെ സ്വധയാൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; മായയാൽ നാനാരൂപമായ പകലും രാത്രിയും നീ വലിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു—ഹേ ആദിത്യ, അതു നിന്റെ മഹിമ മഹത്താണ്; മഹത്താണ് നിന്റെ ശ്രവസ് (കീർത്തി), കാരണം നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം സർവ്വ ഭൂമിയെയും ചുറ്റിപ്പരിവ്യാപിച്ച് ജനിക്കുന്നു.

Mantra 4

वि॒प॒श्चितं॑ त॒रणिं॒ भ्राज॑मानं॒ वह॑न्ति॒ यं ह॒रितः॑ स॒प्त ब॒ह्वीः । स्रु॒ताद् यमत्त्रि॒र्दिव॑मुन्नि॒नाय॒ तं त्वा॑ पश्यन्ति परि॒यान्त॑मा॒जिम्

വിപശ്ചിത്—ജ്ഞാനി, തരണി—ഉദ്ധാരകൻ, ഭ്രാജമാനൻ—പ്രകാശിക്കുന്നവൻ; അവനെ ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങൾ—ഏഴും അനേകവും—വഹിക്കുന്നു. സ്രുത (പ്രവാഹം/ധാര)യിൽ നിന്ന് അത്രി ഋഷി ത്രിവാരം ഉയർത്തി ദ്യൗലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ അവനെയേ—ഹേ സൂര്യ—നീ നിന്റെ പഥത്തിൽ പരിക്രമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ നിന്നെ ദർശിക്കുന്നു.

Mantra 5

मा त्वा॑ दभन् परि॒यान्त॑मा॒जिं स्व॒स्ति दु॒र्गां अति॑ याहि॒ शीभ॑म्। दिवं॑ च सूर्य पृथि॒वीं च॑ दे॒वी म॑होरा॒त्रे वि॒मिमा॑नो॒ यदेषि॑

നീ നിന്റെ പഥത്തിൽ പരിക്രമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ആരും നിന്നെ ദഭിക്കരുത് (ഹാനി വരുത്തരുത്). സ്വസ്തിയോടെ ദുര്‍ഗമമായ ഭയങ്കര പ്രതിസന്ധി കടന്നുപോകുക—വേഗത്തിൽ. ഹേ സൂര്യ, ദ്യൗവും പൃഥിവിയും—ദിവ്യ—മഹോരാത്രി (മഹാദിവസ-രാത്രി) അളന്ന് ക്രമപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, നീ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 6

स्व॒स्ति ते॑ सूर्य च॒रसे॒ रथा॑य॒ येनो॒भावन्तौ॑ परि॒यासि॑ स॒द्यः । यं ते॒ वह॑न्ति ह॒रितो॒ वहि॑ष्ठाः श॒तमश्वा॒ यदि॑ वा स॒प्त ब॒ह्वीः

ഹേ സൂര്യ, നിന്റെ ചര്യയ്ക്ക് (ഗതിക്ക്) സ്വസ്തി ഉണ്ടാകട്ടെ; നിന്റെ രഥത്തിനും സ്വസ്തി ഉണ്ടാകട്ടെ—അതിലൂടെ നീ ഉടൻ തന്നെ ഇരുവശ അറ്റങ്ങളും പരിക്രമിച്ച് ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു. നിനക്കായി ഹരിത, ശ്രേഷ്ഠ-വഹനക്കാരായ അശ്വങ്ങൾ വഹിക്കുന്നതു—അത് നൂറശ്വമുള്ളതായാലും, ഏഴശ്വമുള്ളതായാലും, അനേകശ്വമുള്ളതായാലും.

Mantra 7

सु॒खं सूर्य॒ रथ॑मंशु॒मन्तं॑ स्यो॒नं सु॒वह्नि॒मधि॑ तिष्ठ वा॒जिन॑म्। यं ते॒ वह॑न्ति ह॒रितो॒ वहि॑ष्ठाः श॒तमश्वा॒ यदि॑ वा स॒प्त ब॒ह्वीः

ഹേ സൂര്യാ, കിരണമയമായ രഥത്തിൽ കയറുക—സുഖകരവും ഹിതകരവും, വഹിക്കാൻ എളുപ്പവുമായ, വേഗമുള്ള വാജിൻ (വിജയപ്രദ) രഥത്തിൽ. നിന്റെ ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങൾ—വഹിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ—നിനക്കായി വഹിക്കുന്ന അതിൽ, നൂറു അശ്വങ്ങളായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഏഴായാലും, അല്ലെങ്കിൽ അനേകമായാലും.

Mantra 8

स॒प्त सूर्यो॑ ह॒रितो॑ यात॑वे॒ रथे॒ हिर॑ण्यत्वचसो बृह॒तीर॑युक्त । अमो॑चि शु॒क्रो रज॑सः प॒रस्ता॑द् वि॒धूय॑ दे॒वस्तमो॒ दिव॒मारु॑हत्

തന്റെ യാത്രയ്ക്കായി സൂര്യൻ രഥത്തിൽ ഏഴ് ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വികളെ—സ്വർണ്ണ-ത്വചയുള്ള, മഹത്തായവയെ—യോജിപ്പിച്ചു. രജസ്സിന്റെ അപ്പുറത്തുനിന്ന് മോചിതനായ പ്രകാശദേവൻ അന്ധകാരം കുലുക്കി നീക്കി ദിവത്തിലേക്ക് आरोഹണം ചെയ്തു.

Mantra 9

उत् के॒तुना॑ बृह॒ता दे॒व आग॒न्नपा॑वृ॒क् तमो॒ऽभि ज्योति॑रश्रैत्। दि॒व्यः सु॑प॒र्णः स वी॒रो व्यऽख्य॒ददि॑तेः पु॒त्रो भुव॑नानि॒ विश्वा॑

മഹത്തായ കേതു (ധ്വജ-ചിഹ്നം) സഹിതം ദേവൻ മുന്നോട്ട് വന്നു; മറ നീക്കി, അന്ധകാരത്തിന്മേൽ ജ്യോതി അമർന്നു പടർന്നു. ദിവ്യ സുപർണൻ—ആ വീരൻ—പ്രകടമായി; അദിതിയുടെ പുത്രൻ, സർവ്വ ഭുവനങ്ങളെയും വെളിപ്പെടുത്തി.

Mantra 10

उ॒द्यन् र॒श्मीना त॑नुषे॒ विश्वा॑ रु॒पाणि॑ पुष्यसि । उ॒भा स॑मु॒द्रौ क्रतु॑ना॒ वि भा॑सि॒ सर्वां॑ल्लो॒कान् प॑रि॒भूर्भ्राज॑मानः

ഉദിച്ച് നീ കിരണങ്ങളാൽ വ്യാപിക്കുന്നു; എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും നീ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രതു (സങ്കൽപ-ശക്തി) കൊണ്ടു ഇരുവശ സമുദ്രങ്ങളിലുമെല്ലാം നീ വ്യാപകമായി പ്രകാശിക്കുന്നു; ദീപ്തിമാനായി സർവ്വ ലോകങ്ങളെയും പരിഭൂ (ആവരണം ചെയ്ത്) നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 11

पू॒र्वा॒प॒रं च॑रतो मा॒ययै॒तौ शिशू॒ क्रीड॑न्तौ॒ परि॑ यातोऽर्ण॒वम्। विश्वा॒न्यो भुव॑ना वि॒चष्टे॑ हैर॒ण्यैर॒न्यं ह॒रितो॑ वहन्ति

കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഈ ഇരുവരും മായാശക്തിയാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു—കളിക്കുന്ന രണ്ടു ശിശുക്കളെപ്പോലെ, സമുദ്രത്തെ ചുറ്റി നടക്കുന്നു. ഒരാൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നു; മറ്റെയാളെ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളുള്ള കപിശ (ഹരിത) കുതിരകൾ വഹിക്കുന്നു.

Mantra 12

दि॒वि त्वात्त्रि॑रधारय॒त् सूर्या॒ मासा॑य॒ कर्त॑वे । स ए॑षि॒ सुधृ॑त॒स्तप॒न् विश्वा॑ भू॒ताव॒चाक॑शत्

ദിവിയിൽ നിന്നെ, ഹേ സൂര്യ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉറപ്പിച്ച് സ്ഥാപിച്ചു—മാസം തന്റെ ഗതി നടത്തുന്നതിനായി. നീ സുധൃതനായി (ദൃഢമായി നിൽക്കവെ) സഞ്ചരിക്കുന്നു, ദഹിച്ചുകൊണ്ട് തപിക്കുന്നു; താഴെയുള്ള സകല ഭൂതങ്ങളെയും നീ ദൃശ്യമാക്കി.

Mantra 13

उ॒भावन्तौ॒ सम॑र्षसि व॒त्सः सं॑मा॒तरा॑विव । न॒न्वे॒३तदि॒तः पु॒रा ब्रह्म॑ दे॒वा अ॒मी वि॑दुः

നീ രണ്ടു സഹായകരായ ശക്തികളിലേക്കും ഒരുമിച്ച് ഓടുന്നു—രണ്ടു അമ്മമാരിലേക്കു വത്സം ഓടുന്നതുപോലെ. തീർച്ചയായും, ഈ പുരാതന ബ്രഹ്മ-വിദ്യ (പവിത്ര മന്ത്രജ്ഞാനം) ആ ദേവന്മാർ ആദികാലം മുതൽ അറിയുന്നവയാണ്.

Mantra 14

यत् स॑मु॒द्रमनु॑ श्रि॒तं तत् सि॑षासति॒ सूर्यः॑ । अध्वा॑स्य॒ वित॑तो म॒हान् पूर्व॒श्चाप॑रश्च॒ यः

സമുദ്രത്തെ അനുഗമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നതിനെ സૂર്യൻ പ്രാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവന്റെ പാത മഹത്തായതാണ്, വിശാലമായി വിരിഞ്ഞത്—കിഴക്കേയും പിന്നെ പടിഞ്ഞാറേയും.

Mantra 15

तं समा॑प्नोति जू॒तिभि॒स्ततो॒ नाप॑ चिकित्सति । तेना॒मृत॑स्य भ॒क्षं दे॒वानां॒ नाव॑ रुन्धते

അവനെ അവൻ വേഗമേറിയ പ്രേരണകളാൽ പ്രാപിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം അവൻ ഒട്ടും കുലുങ്ങുന്നില്ല. അതിനാൽ ദേവന്മാർക്കുള്ള അമൃതത്തിന്റെ നിശ്ചിത പങ്ക്—ഭോഗത്തിനായി—അവൻ തടയുന്നില്ല.

Mantra 16

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तवः॑ । दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म्

മുകളിലേക്ക്—അതെ, ജാതവേദസ് ദേവനെ ദീപ്തമായ പതാക-കിരണങ്ങൾ ഉയർത്തി വഹിക്കുന്നു: സൂര്യനെ—ദർശനത്തിനായി, സർവ്വലോകത്തിനും കാണുവാൻ.

Mantra 17

अप॒ त्ये ता॒यवो॑ यथा॒ नक्ष॑त्रा यन्त्य॒क्तुभिः॑ । सूरा॑य वि॒श्वच॑क्षसे

അകന്നു പോവുക—അവിടെയുള്ള കള്ളന്മാരെപ്പോലെ—നക്ഷത്രങ്ങൾ രാത്രികളോടൊപ്പം അസ്തമിക്കുന്നതുപോലെ; വിശ്വചക്ഷുസ്സായ സൂര്യനുവേണ്ടി (വഴി വിടുക).

Mantra 18

अदृ॑श्रन्नस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ अनु॑ । भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा

അവന്റെ ദീപ്തമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ദൃശ്യമാണ്; അവന്റെ രശ്മികൾ ജനങ്ങളിൽ എല്ലാടവും വ്യാപിക്കുന്നു—ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നികളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്.

Mantra 19

त॒रणि॑र्वि॒श्वद॑र्शतो ज्योति॒ष्कृद॑सि सूर्य । विश्व॒मा भा॑सि रोचन

ഹേ സൂര്യാ, നീ താരകനും സർവ്വദർശിയും ജ്യോതി സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും ആകുന്നു; ഹേ രോചന (പ്രകാശമയനേ), നീ സർവ്വത്തിലും പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 20

प्र॒त्यङ् दे॒वानां॒ विशः॑ प्र॒त्यङ्ङुदे॑षि॒ मानु॑षीः । प्र॒त्यङ् विश्वं॒ स्वर्दृ॒शे

ദേവന്മാരുടെ വിശഃ (കുലങ്ങൾ) നേർക്കു മുഖം തിരിച്ച്, മനുഷ്യരുടെ വിശഃ നേർക്കും മുഖം തിരിച്ച് നീ ഉദിക്കുന്നു; ഹേ സ്വർദൃശേ (ആകാശദർശിയേ), സമസ്ത വിശ്വത്തേയും നേർക്കു മുഖം തിരിച്ച് (നീ പ്രകാശിക്കുന്നു).

Mantra 21

येना॑ पावक॒ चक्ष॑सा भुर॒ण्यन्तं॒ जनाँ॒ अनु॑ । त्वं व॑रुण॒ पश्य॑सि

ഹേ വരുണാ, ഏത് പാവക ചക്ഷുസ്സാൽ—സഞ്ചരിക്കുന്ന ജനത്തെ അനുഗമിച്ച്—നീ കാണുന്നുവോ, അതേ (ശുദ്ധികര) ദൃഷ്ടി നിനക്കുള്ളതാണ്.

Mantra 22

वि द्यामे॑षि॒ रज॑स्पृ॒थ्वह॒र्मिमा॑नो अ॒क्तुभिः॑ । पश्य॒न् जन्मा॑नि सूर्य

ഹേ സൂര്യാ, നീ ദ്യൗവിലൂടെ മുന്നോട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു; വിശാലമായ രജസ് (മധ്യാകാശം) വഴിയും—രാത്രികളാൽ ദിനത്തെ അളക്കുന്നു; ജന്മങ്ങളെ ദർശിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 23

स॒प्त त्वा॑ ह॒रितो॒ रथे॒ वह॑न्ति देव सूर्य । शो॒चिष्के॑शं विचक्ष॒णम्

ഹേ ദേവ സൂര്യാ! ഏഴ് ഹരിത (ചുവപ്പുകലർന്ന) അശ്വങ്ങൾ നിന്റെ രഥത്തിൽ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു—ജ്വാലാ-കേശൻ, തീക്ഷ്ണദൃഷ്ടിയുള്ള (വിചക്ഷണൻ).

Mantra 24

अयु॑क्त स॒प्त शु॒न्ध्युवः॒ सूरो॒ रथ॑स्य न॒प्त्यः । ताभि॑र्याति॒ स्वयु॑क्तिभिः

സൂര്യൻ ഏഴ് ശുദ്ധികാരിണികളെ യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു—രഥത്തിന്റെ കന്യകൾ (നപ്ത്യഃ); സ്വയംയുക്തി ശക്തികളാൽ അവരോടൊപ്പം അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 25

रोहि॑तो॒ दिव॒मारु॑ह॒त् तप॑सा तप॒स्वी। स योनि॒मैति॒ स उ॑ जायते॒ पुनः॒ स दे॒वाना॒मधि॑पतिर्बभूव

റോഹിതൻ തപസ്വി; തപസ്സാൽ ദഹിച്ച് തപസ്സിലൂടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറി. അവൻ യോനിയിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു; നിശ്ചയമായി അവൻ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു; അവൻ ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായി മാറി.

Mantra 26

यो वि॒श्वच॑र्षणिरु॒त वि॒श्वतो॑मुखो॒ यो वि॒श्वत॑स्पाणिरु॒त वि॒श्वत॑स्पृथः । सं बा॒हुभ्यां॒ भर॑ति॒ सं पत॑त्रै॒र्द्यावा॑पृथि॒वी ज॒नय॑न् दे॒व एकः॑

സകല ജനങ്ങളിലുമുള്ളവനും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മുഖങ്ങളുള്ളവനും; എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കൈകളുള്ളവനും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനും—ആ ഏകദേവൻ തന്റെ ബാഹുക്കളാൽ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ധരിക്കുന്നു; തന്റെ ചിറകുകളാൽ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് വഹിക്കുന്നു; ദ്യാവാ-പൃഥിവി (ആകാശവും ഭൂമിയും) ജനിപ്പിക്കുന്നവൻ ആ ഏകദേവൻ തന്നേ.

Mantra 27

एक॑पा॒द् द्विप॑दो॒ भूयो॒ वि च॑क्रमे॒ द्विपा॒त् त्रिपा॑दम॒भ्येऽति प॒श्चात्। द्विपा॑द्ध॒ षट्प॑दो॒ भूयो॒ वि च॑क्रमे॒ त एक॑पदस्त॒न्वं॑१ समा॑सते

ഏകപാദൻ വീണ്ടും ദ്വിപാദനായി മുന്നോട്ട് നടന്നു; ദ്വിപാദത്തിൽ നിന്ന് അവൻ പിന്നീട് ത്രിപാദനെ മറികടക്കുന്നു. ദ്വിപാദത്തിൽ നിന്നുതന്നെ അവൻ വീണ്ടും ഷട്പാദനായി വ്യാപിച്ചു; ആ ഏകപാദ രൂപങ്ങൾ ഒരേ തനുവിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് സ്ഥിരപ്പെടുന്നു.

Mantra 28

अत॑न्द्रो या॒स्यन् ह॒रितो॒ यदास्था॒द् द्वे रू॒पे कृ॑णुते॒ रोच॑मानः । के॒तु॒मानु॒द्यन्त्सह॑मानो॒ रजां॑सि॒ विश्वा॑ आदित्य प्र॒वतो॒ वि भा॑सि

അതന്ദ്രനായി (അവിശ്രമമായി), അവൻ പോകുകയും ഹരിത (ബയ) അശ്വങ്ങളെ ആരൂഢനാകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, പ്രകാശമാനനായി തനിക്കായി രണ്ടു രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. കേതുമാൻ (ധ്വജധാരി), ഉദയിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ രജാംസി (പ്രദേശങ്ങൾ/ധൂളിമൂടൽ)യും കീഴടക്കുന്നവൻ, ഹേ ആദിത്യ, നീ എല്ലാ ചരിവുകളിലും പാതകളിലും വ്യാപിച്ചു പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 29

बण्म॒हां अ॑सि सूर्य॒ बडा॑दित्य म॒हां अ॑सि । म॒हांस्ते॑ मह॒तो म॑हि॒मा त्वमा॑दित्य म॒हां अ॑सि

നിശ്ചയമായും നീ മഹാനാണ്, ഹേ സൂര്യ; നിശ്ചയമായും, ഹേ ആദിത്യ, നീ മഹാനാണ്. മഹാന്റെ മഹിമയിൽ നിന്റെ മഹിമ മഹത്താണ്; ഹേ ആദിത്യ, നീ മഹാനാണ്.

Mantra 30

रोच॑से दि॒वि रोच॑से अ॒न्तरि॑क्षे॒ पत॑ङ्ग पृथि॒व्यां रोच॑से॒ रोच॑से अ॒प्स्व॑१न्तः । उ॒भा स॑मु॒द्रौ रुच्या॒ व्याऽपिथ दे॒वो दे॑वासि महि॒षः स्व॒र्जित्

നീ ദിവിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു, നീ അന്തരിക്ഷത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; ഹേ പതംഗ, ഭൂമിയിൽ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു; ജലങ്ങളുടെ അന്തരത്തിലും നീ പ്രകാശിക്കുന്നു. രുചാ (കാന്തി)കൊണ്ട് നീ ഇരുസമുദ്രങ്ങളെയും വ്യാപിച്ചു നിറച്ചിരിക്കുന്നു; നീ ദേവൻ—അതെ, ദേവൻ; നീ മഹിഷ (പരാക്രമശാലി), സ്വർജിത് (സ്വർഗ്ഗവിജയി).

Mantra 31

अ॒र्वाङ् प॒रस्ता॒त् प्रय॑तो व्य॒ध्व आ॒शुर्वि॑प॒श्चित् प॒तय॑न् पत॒ङ्गः । विष्णु॒र्विचि॑त्तः॒ शव॑साधि॒तिष्ठ॒न् प्र के॒तुना॑ सहते॒ विश्व॒मेज॑त्

അപ്പുറത്തുനിന്ന് ഇങ്ങോട്ടേക്ക്, പഥങ്ങളിൽ പ്രേരിതനായി, വേഗവാനും വിപശ്ചിതുമായ്, പറക്കുന്ന പതംഗൻ (പതങ്ഗ) വരുന്നു. ബഹുരൂപനായ വിഷ്ണു, ശക്തിയോടെ അധിഷ്ഠിതനായി, തന്റെ കേതു-കിരണധ്വജംകൊണ്ട് ചലിക്കുന്നതും ഇളകുന്നതുമായ സർവ്വത്തെയും ജയിക്കുന്നു.

Mantra 32

चि॒त्रश्चि॑कि॒त्वान् म॑हि॒षः सु॑प॒र्ण आ॑रो॒चय॒न् रोद॑सी अ॒न्तरि॑क्षम्। अ॒हो॒रा॒त्रे परि॒ सूर्यं॒ वसा॑ने॒ प्रास्य॒ विश्वा॑ तिरतो वी॒र्याऽणि

ചിത്രനും ചികിത്വാനുമായ മഹിഷ-വൃഷഭൻ, സുപർണൻ—രോദസി (ആകാശം-പൃഥ്വി)യും അന്തരിക്ഷവും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. അഹോരാത്രങ്ങൾ സൂര്യനെ ചുറ്റി വസ്ത്രങ്ങളെന്നപോലെ ധരിക്കുന്നു; തന്റെ സർവ്വ വീര്യശക്തികളും പ്രക്ഷേപിച്ച് അവൻ എല്ലാറ്റിനുമീതെ കടന്നുപോകുന്നു.

Mantra 33

ति॒ग्मो वि॒भ्राज॑न् त॒न्वं॑१ शिशा॑नोऽरंग॒मासः॑ प्र॒वतो॒ ररा॑णः । ज्योति॑ष्मान् प॒क्षी म॑हि॒षो व॑यो॒धा विश्वा॒ आस्था॑त् प्र॒दिशः॒ कल्प॑मानः

തീക്ഷ്ണനായി, വ്യാപകമായി ദീപ്തിയോടെ, തന്റെ തനുവിനെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, അതിവേഗഗാമിയായി, പ്രവാഹപഥങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ. ജ്യോതിഷ്മാൻ പക്ഷി, മഹിഷൻ, വയോധാ (ജീവനദാതാവ്), എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിലകൊണ്ട്—അവയെ ക്രമത്തിലാക്കുന്നു.

Mantra 34

चि॒त्रं दे॒वानां॑ के॒तुरनी॑कं॒ ज्योति॑ष्मान् प्र॒दिशः॒ सूर्य॑ उ॒द्यन्। दि॒वा॒क॒रोऽति॑ द्यु॒म्नैस्तमां॑सि॒ विश्वा॑तारीद् दुरि॒तानि॑ शु॒क्रः

ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുത കേതു (ധ്വജചിഹ്നം), ജ്യോതിഷ്മാൻ മുഖം—സൂര്യൻ ഉദിച്ച് ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. ദിവാകരൻ തന്റെ ദ്യുമ്നങ്ങളാൽ എല്ലാ തമസ്സുകളെയും അതിക്രമിച്ചു; ശുക്രൻ (പ്രകാശമാനൻ) നമ്മെ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും (അപശകുന-പാപങ്ങളെയും) കടത്തിപ്പാരാക്കി.

Mantra 35

चि॒त्रं दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः । आप्रा॒द् द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षं॒ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च

ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുത മുഖം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു—മിത്രൻ, വരുണൻ, അഗ്നി എന്നിവരുടെ ചക്ഷു (നേത്രം). അവൻ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെയും അന്തരിക്ഷത്തെയും നിറച്ചു: ചലിക്കുന്നതും നിലകൊള്ളുന്നതുമായ സർവ്വ ജഗത്തിന്റെ ആത്മാവായ സൂര്യൻ.

Mantra 36

उ॒च्चा पत॑न्तमरु॒णं सु॑प॒र्णं मध्ये॑ दि॒वस्त॒रणिं॒ भ्राज॑मानम्। पश्या॑म त्वा सवि॒तारं॒ यमा॒हुरज॑स्रं॒ ज्योति॒र्यदवि॑न्द॒दत्त्रिः॑

ഉയരത്തിൽ പറക്കുന്ന, അരുണൻ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള), സുപർണൻ (സുന്ദരചിറകുള്ളവൻ), മദ്ധ്യ ദിവിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന തരണി (കടത്തിപ്പാരാക്കുന്നവൻ)—ഹേ സവിതർ, നിന്നെ ഞാൻ ദർശിക്കട്ടെ; മനുഷ്യർ നിന്നെ അജസ്ര ജ്യോതി (അവിരത പ്രകാശം) എന്നു വിളിക്കുന്നു; ആ ജ്യോതിയെ ദത്ത്രി കണ്ടെത്തി (പ്രാപിച്ചു).

Mantra 37

दि॒वस्पृ॒ष्ठे धाव॑मानं सुप॒र्णमदि॑त्याः पु॒त्रं ना॒थका॑म॒ उप॑ यामि भी॒तः । स नः॑ सूर्य॒ प्र ति॑र दी॒र्घमायु॒र्मा रि॑षाम सुम॒तौ ते॑ स्याम

ദിവത്തിന്റെ പിറകിൽ വേഗത്തിൽ പായുന്ന സുപർണനെ—അദിതിയുടെ പുത്രനെ—രക്ഷകനെ ആഗ്രഹിച്ച് ഭീതിയോടെ ഞാൻ ശരണമായി സമീപിക്കുന്നു. ഹേ സൂര്യാ, ഞങ്ങൾക്ക് ദീർഘായുസ്സ് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരിക; ഞങ്ങൾക്ക് ഹാനി വരരുതേ; നിന്റെ സുമതിയിൽ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 38

स॒ह॒स्रा॒ह्ण्यं विय॑तावस्य प॒क्षौ हरे॑र्हं॒सस्य॒ पत॑तः स्व॒र्गम्। स दे॒वान्त्सर्वा॒नुर॑स्युप॒दद्य॑ सं॒पश्य॑न् याति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑

വിശാലമായ വ്യോമത്തിൽ അവന്റെ രണ്ടു ചിറകുകൾ സഹസ്ര-അഹ്ന്യ (ആയിരം ദിവസത്തോളം) ആകുന്നു—ഹരിവർണ്ണ ഹംസൻ, ഹരി, സ്വർഗത്തിലേക്ക് പറക്കുന്നു. അവൻ ക്രമമായി എല്ലാ ദേവന്മാരോടും സമീപിച്ച്, അവരെ അനുഗമിച്ച്/പ്രസാദിപ്പിച്ച്, എല്ലാ ഭുവനങ്ങളെയും കണ്ടുകൊണ്ട് മുന്നേ പോകുന്നു.

Mantra 39

रोहि॑तः का॒लो अ॑भव॒द् रोहि॒तोऽग्रे॑ प्र॒जाप॑तिः । रोहि॑तो य॒ज्ञानां॒ मुखं॒ रोहि॑तः॒ स्व॑१राभ॑रत्

രോഹിതൻ കാലമായി; ആരംഭത്തിൽ രോഹിതൻ പ്രജാപതിയായിരുന്നു. രോഹിതൻ യജ്ഞങ്ങളുടെ മുഖമാണ്; രോഹിതൻ സ്വർ (സ്വർഗം) ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 40

रोहि॑तो लो॒को अ॑भव॒द् रोहि॒तोऽत्य॑तप॒द् दिव॑म्। रोहि॑तो र॒श्मिभि॒र्भूमिं॑ समु॒द्रमनु॒ सं च॑रत्

രോഹിതൻ ലോകമായി; റോഹിതൻ ദ്യൗവിനെ തപിപ്പിച്ചു—അതിയായി തപിപ്പിച്ചു. റോഹിതൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ വ്യാപിച്ചു, സമുദ്രത്തെ അനുഗമിച്ച് പൂർണ്ണ ഗതിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

Mantra 41

सर्वा॒ दिशः॒ सम॑चर॒द् रोहि॒तोऽधि॑पतिर्दि॒वः । दिवं॑ समु॒द्रमाद् भूमिं॒ सर्वं॑ भू॒तं वि र॑क्षति

എല്ലാ ദിക്കുകളിലും റോഹിതൻ സഞ്ചരിച്ചു; അവൻ ദ്യൗവിന്റെ അധിപതി. ദ്യൗ, സമുദ്രം, ഭൂമി—അതായത് ഉള്ളതെല്ലാം—അവൻ എല്ലാതിക്കിലും കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 42

आ॒रोह॑न्छु॒क्रो बृ॑ह॒तीरत॑न्द्रो॒ द्वे रू॒पे कृ॑णुते॒ रोच॑मानः । चि॒त्रश्चि॑कि॒त्वान् म॑हि॒षो वात॑माया॒ याव॑तो लो॒कान॒भि यद् वि॒भाति॑

ആരോഹണം ചെയ്ത്, ദീപ്തൻ, അശ്രാന്തൻ—അവൻ മഹത്തായ പ്രദേശങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നു; പ്രകാശിച്ച് അവൻ ദ്വിരൂപം ധരിക്കുന്നു. അത്ഭുതൻ, വിവേകി, മഹാബലവാൻ വൃഷഭൻ—കാറ്റുപോലെയുള്ള അവന്റെ മായയോടെ—എത്ര ലോകങ്ങളുണ്ടോ അവയൊക്കെയും മീതെ അവൻ പ്രകാശിച്ച് അവയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 43

अ॒भ्य॑१न्यदे॑ति॒ पर्य॒न्यद॑स्यतेऽहोरा॒त्राभ्यां॑ महि॒षः कल्प॑मानः । सूर्यं॑ व॒यं रज॑सि क्षि॒यन्तं॑ गातु॒विदं॑ हवामहे॒ नाध॑मानाः

ഒരു വശത്തേക്ക് അവൻ പോകുന്നു; മറ്റൊരു വശത്ത് ചുറ്റും എറിഞ്ഞുപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പകലും രാത്രിയും അനുസരിച്ച് സ്വയം ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന മഹാവൃഷഭൻ. രജസ്സിൽ വസിക്കുന്ന, പാതകളെ അറിയുന്ന സൂര്യനെ—ഞങ്ങൾ ആവശ്യമുള്ള യാചകർ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 44

पृ॒थि॒वी॒प्रो म॑हि॒षो नाध॑मानस्य गा॒तुरद॑ब्धचक्षुः॒ परि॒ विश्वं॑ ब॒भूव॑ । विश्वं॑ सं॒पश्य॑न्त्सुवि॒दत्रो॒ यज॑त्र इ॒दं शृ॑णोतु॒ यद॒हं ब्रवी॑मि

പൃഥിവിയെ വ്യാപിക്കുന്ന മഹാവൃഷഭൻ ആവശ്യത്തിലായ മനുഷ്യന് വഴിയാകുന്നു; അദബ്ധചക്ഷുസ്സായ അവൻ സർവ്വത്തെയും ചുറ്റി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാം കാണുന്ന, സുവിദാത്ര (നല്ല ദാനം നല്കുന്ന), യജത്ര (പൂജ്യൻ)—ഞാൻ പറയുന്നതായ ഈ വാക്ക് അവൻ കേൾക്കട്ടെ.

Mantra 45

पर्य॑स्य महि॒मा पृ॑थि॒वीं स॑मु॒द्रं ज्योति॑षा वि॒भ्राज॒न् परि॒ द्याम॒न्तरि॑क्षम्। सर्वं॑ सं॒पश्य॑न्त्सुवि॒दत्रो॒ यज॑त्र इ॒दं शृ॑णोतु॒ यद॒हं ब्रवी॑मि

അവനെ ചുറ്റി മഹിമ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ജ്യോതിസ്സാൽ അവൻ പൃഥിവിയിലും സമുദ്രത്തിലും, ദ്യാവിലും അന്തരിക്ഷത്തിലും പ്രകാശിക്കുന്നു. എല്ലാം കാണുന്ന, സുവിദാത്ര, യജത്ര—ഞാൻ പറയുന്നതായ ഈ വാക്ക് അവൻ കേൾക്കട്ടെ.

Mantra 46

अबो॑ध्य॒ग्निः स॒मिधा॒ जना॑नां॒ प्रति॑ धे॒नुमि॑वाय॒तीमु॒षास॑म्। य॒ह्वा इ॑व॒ प्र व॒यामु॒ज्जिहा॑नाः॒ प्र भा॒नवः॑ सिस्रते॒ नाक॒मच्छ॑

ജനങ്ങളുടെ സമിധയാൽ അഗ്നി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; പാൽക്കാളിപോലെ മുന്നേറി വരുന്ന ഉഷസ്സിനെ നേരിടാൻ അവൻ ഉയരുന്നു. ഉത്സുക പക്ഷികളെപ്പോലെ, നാവുകൾ ഉയർത്തി, അവന്റെ കിരണങ്ങൾ ഒഴുകിപ്പുറപ്പെടുന്നു—ആകാശത്തേക്കു മുന്നേറുന്നു.